Ένα συγκινητικό σημείωμα έγραψε ο Αντιδήμαρχος Βασίλης Γκοτσόπουλος για την απώλεια του στενού συγγενικού του προσώπου Παναγιώτη Γ. Γκοτσόπουλου που έφυγε από τη ζωή ξαφνικά.
“Τις ώρες αυτές βιώσαμε τον χαμό ενός εξαιρετικού και δυναμικού ανθρώπου.
Μέσα σε πένθιμο κλίμα και με την παρουσία πλήθος κόσμου η Λακκόπετρα και η ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Αχαϊας αποχαιρέτισε τον Παναγιώτη Γκοτσόπουλο, έναν αυτοδημιούργητο και δυναμικό άνθρωπο, καλό οικογενειάρχη, κοινωνικό και δραστήριο πολίτη.
Ο Παναής, όπως τον αποκαλούσαμε όλοι εδώ στο χωριό μας, ήταν Θείος μου, Δεύτερος Ξάδερφος του πατέρα μου, παρόλα αυτά είχαμε ισχυρό συγγενικό δεσμό και δέσιμο. Με αγαπούσε και τον αγαπούσα πολύ, πάντα με στήριζε και με βοηθούσε.
Σε ένδειξη τιμής στην μνήμη του θα ήθελα να κοινοποιήσω από αυτή την σελίδα τον επικήδειο που εκφώνησα κατά την εξόδιο ακολουθία του.
“Αγαπημένε μου Θείε Πάνο.
Ποτέ μου δεν φαντάστηκα ότι θα ερχόταν τόσο γρήγορα η ώρα να σε αποχαιρετήσω.
Στο μυαλό μου έρχονται ανακατεμένες σκέψεις που προσπαθώ με δυσκολία να τις βάλω σε σειρά.
Ότι και να πω για σένα θα είναι φτωχό και λίγο.
Τι μαντάτο ήταν αυτό που μάθαμε λίγο πριν τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 2018!!!
Ο Παναής ο Γκοτσόπουλος, ο Θείος ο Πάνος, ο αγαπητός και καλός αυτός συγγενής έφυγε για πάντα, δεν είναι πια ανάμεσά μας!!!
Απίστευτο!!!
Βαριά και Εκκωφαντική η βουβαμάρα που έπεσε στο χωριό μας!!!
Ένα πελώριο ΓΙΑΤΙ; πλανιέται στις καρδιές μας και βαραίνει την ψυχή μας.
Εσύ ένας δυναμικός, δραστήριος, φιλότιμος, γενναιόδωρος και δυνατός άνθρωπος, ένας αυτοδημιούργητος αγωνιστής της ζωής, ένας πραγματικός άρχοντας, ένας καλός χριστιανός και οικογενειάρχης να φεύγεις τόσο γρήγορα και τόσο άδικα από την ζωή!!!
Η πορεία της ζωής σου γεμάτη από δύσκολες μάχες από τις οποίες κατάφερνες να βγαίνεις νικητής και κάθε σου νίκη σε έκανε ακόμα πιο δυνατό.
Έσφιγγες τα δόντια, σήκωνες τα μανίκια, πείσμωνες, πάλευες με όλες σου τις δυνάμεις και έλεγες ΘΑ ΠΕΤΥΧΩ και πάντα τα κατάφερνες!!!
Σε νεαρή ηλικία, αδημιούργητος ακόμα, αγάπησες και παντρεύτηκες την Κλεονίκη σου. Σου στόλιζε την ζωή και μαζί δημιουργήσατε μια όμορφη και δεμένη οικογένεια, αποκτήσατε τρία υπέροχα παιδιά τον Γιώργο, την Ασημίνα και τον Ανδρέα, καθώς και τρία πανέμορφα εγγόνια, την Κλεονική, τον Παναγιώτη και τον Χαράλαμπο.
Τα παλληκάρια σου που τόσο τα καμάρωνες και που τα έμαθες να αγωνίζονται από μικρά για να διεκδικούν το μέλλον τους ήταν πάντα δίπλα σου και κοντά σου. Δεν σου χάλασαν ποτέ χατίρι, πάντα σε στήριζαν και πάντα σε βοηθούσαν. Η Μήνα σου ήταν πάντα παρούσα όποτε την ήθελες και την χρειαζόσουν. Δεν σου χάλασε και δεν της χάλασες χατίρι. Για τα παιδιά σου ενσάρκωνες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον ρόλο του Πατέρα.
Με την αδερφή σου Γιώτα και τον Γαμπρό σου Περικλή ήσουν τόσο αγαπημένος, τόσο μονιασμένος και τόσο δεμένος, που πραγματικά ήσασταν μια οικογένεια. Σε στήριζαν και τους στήριζες, σε αγάπαγαν και τους αγάπαγες.
Αλλά και με όλους εμάς τους υπόλοιπους συγγενείς ήσουν αγαπημένος και δεμένος.
Έστησες τα πάντα από την αρχή εργαζόμενος σκληρά με πρόγραμμα και πειθαρχία, ήσουν δίπλα σε όσους σε χρειάζονταν, βοηθούσες το φιλανθρωπικό έργο της τοπικής μας εκκλησίας ενισχύοντας τα συσσίτια της με τα προϊόντα σου. Ήσουν παντού και πάντα παρόν στις χαρές και τις λύπες όλων μας.
Και ενώ έχεις την αγάπη και την στήριξη όλων μας και ενώ βρίσκεσαι στο μεσουράνημα της δημιουργίας και της δράσης σου μας αφήνεις και φεύγεις, έτσι ξαφνικά και αναπάντεχα!!!
Γιατί;
Στην περίπτωση σου η λέξη «ΑΠΩΛΕΙΑ» αποκτά την πραγματική της διάσταση.
Τρομακτική η απώλειά σου για την οικογένειά σου, τα αδέρφια σου, τους συγγενείς σου, τους συγχωριανούς και τους φίλους σου, για όλους εμάς που σε αγαπήσαμε!!!
Θα μας λείψουν η δύναμη της ψυχής σου, η καλοσύνη σου, το πείσμα σου για δημιουργία και προκοπή, η αρχοντιά σου, η λάμψη και η ακτινοβολία σου, το χαμόγελό σου.
Θείε είμαστε τυχεροί που σε γνωρίσαμε, που σε αγαπήσαμε και μας αγάπησες και τέλος είμαστε δυστυχείς που σήμερα βιώνουμε τον χαμό και την απώλεια σου.
Γι’ αυτό, σήμερα αγαπημένοι μας, Κλεονική, Γιώργο, Ασημίνα και Κοσμά, Ανδρέα και Δήμητρα, Παναγιώτα και Περικλή είμαστε όλοι πενθούντες και συλλυπούμαστε ο ένας τον άλλον.
Μόνη μας παρηγοριά, η προσμονή του να σε ξαναδούμε κάποτε σε κάποια άλλη διάσταση και έτσι να σε σφίξουμε και πάλι στην αγκαλιά μας.
Στο καλό Αγαπημένε Θείε, δώσε χαιρετίσματα σε όλους εκεί που θα πας, στον Πάνο, τον Σωτήρη, τους Γονείς σου, τα Πεθερικά σου.
Αναπαύσου εν Ειρήνη και Καλή Αντάμωση!!!”
