Την αισιοδοξία της για συμφωνία μεταξύ των δανειστών γύρω από το θέμα του ελληνικού χρέους, έως τις 15 Ιουνίου, επιμένει να εκφράζει η κυβέρνηση, παρά το δυσμενές κλίμα, που προέκυψε από την μη επίτευξη μίας λύσης στο τελευταίο Eurogroup στις Βρυξέλλες.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλοςεπιχείρησε χθες βράδυ (μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ) να μετριάσει τις αρνητικές εντυπώσεις που διαμορφώθηκαν από την απροθυμία, ειδικά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, να δοθεί μία λύση. «Το σύνολο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης ζητά μια συνολική συμφωνία, που θα περιλαμβάνει και τη ρύθμιση του χρέους με το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, η 15η Ιουνίου είναι η καταληκτική ημερομηνία για να υπάρξει αυτή η συμφωνία» είπε χαρακτηριστικά για να προσθέσει ότι «είχαμε πει από την αρχή ότι πρόκειται για μια δύσκολη συμφωνία», αναφερόμενος στα αποτελέσματα του Eurogroup της Δευτέρας.
Για την ελληνική πλευρά η συμφωνία ανάμεσα σε Βερολίνο και ΔΝΤ δεν μπορεί, παρά να είναι μονόδρομος και μάλιστα προς τη θετική κατεύθυνση: να δοθεί δηλαδή μία λύση που όντως θα είναι ικανοποιητική για την Ελλάδα και θα τη βάζει στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Ωστόσο δεν λείπει και ο έντονος προβληματισμός, ου μην και φόβος για τις παρασκηνιακές κινήσεις του «ακραίου άξονα», που συγκροτούν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και ο Πολ Τόμσεν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Στο Μέγαρο Μαξίμου αναλύουν με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο τα όσα έγιναν στο τελευταίο Eurogroup και εκτιμούν ότι αυτός ο άξονας εξακολουθεί να κινείται με στόχο να κωλυσιεργήσει τουλάχιστον τις διαδικασίες, αν όχι και να επιβάλλει την δυσμενέστερη εκδοχή μίας συμφωνίας για το χρέος.
Στην κυβέρνηση έχουν καταλήξει στη διαπίστωση ότι Σόιμπλε και Τόμσεν κινούνται από κοινού και ίσως κόντρα στις επίσημες επιδιώξεις της Άνγκελα Μέρκελ και της Κριστίν Λαγκάρντ αντίστοιχα.
Λένε για παράδειγμα από το Μαξίμου ότι η πρόταση που παρουσιάστηκε στο Εurogroup για το ελληνικό χρέος και η οποία ήταν έμπνευση των δύο αυτών «παικτών», αποτελούσε ουσιαστικά «παγίδα» για να εγκλωβίσουν την Ελλάδα, είτε σε μία πολύ κακή και απαιτητική συμφωνία με υψηλά πλεονάσματα και άλλα αρνητικά στοιχεία, είτε για μία ατέρμονη συζήτηση, που θα προκαλούσε άλλα προβλήματα -ακόμα και τη χρεοκοπία της χώρας!
Όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, αν ο κ. Τσακαλώτος δεχόταν αυτή την πρόταση, ίσως να έμπαινε η χώρα σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή. Διότι ήταν εξαιρετικά πιθανόν το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ να μην τη δεχόταν, ως μη επαρκή για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Και έτσι η διαδικασία για την εξεύρεση μίας λύσης θα ξεκινούσε και πάλι σχεδόν από μηδενική βάση με αποτέλεσμα να παραταθεί το ζήτημα έως και μετά τις γερμανικές εκλογές, με οδυνηρές συνέπειες για την ελληνική οικονομία.
