Αλυκές: «Είμαστε «καταδικασμένοι» ενώ θα μπορούσαμε να γίνουμε προορισμός!» – Έκκληση από το ψαροχώρι για το λιμάνι

Έκκληση από τους ψαράδες στις Αλυκές, οι οποίοι, όπως λένε στη ΓΝΩΜΗ, δεν μπορούν να δουλέψουν. Η είσοδος του λιμανιού έχει κλείσει σε τέτοιο σημείο, που πλέον τα πέντε περίπου μέτρα που έχουν απομείνει, καταστρέφουν τα καΐκια.

Το κόστος σε συνδυασμό με τις ζημιές, καθιστά απαγορευτικό το επάγγελμα του ψαρά. Και αν αναλογιστούμε, ότι πρόκειται για ένα χωριό που ζει από την αλιεία, τότε δικαιολογούνται οι φωνές διαμαρτυρίας. Ο πρόεδρος του συλλόγου Αλυκών και επαγγελματίας ψαράς, Νίκος Χαλιώτης, μας εξηγεί ότι ολόκληρες οικογένειες, στηρίζονται από το καΐκι. Σοκαριστικό, αλλά έτσι είναι, μας λένε στις Αλυκές. «Υπολογίστε ότι θέλουμε το μήνα πολλά χρήματα για να βγάλουμε τα καΐκια μας στη θάλασσα. Ενδεικτικά, 200 ευρώ το μήνα είναι η ασφάλεια του αλιεργάτη, πολλά είναι επίσης και τα χρήματα για τα εργαλεία, τις  συσκευασίες και τα αναλώσιμα υλικά. Φυσικά, μετά αρχίζει ο αγώνας της μεταφοράς των εμπορευμάτων, των τιμών που θα πάρουν τα ψάρια και άλλα», σημειώνει ο κ. Χαλιώτης, προσθέτοντας ότι οι τιμές στα ψάρια έχουν πέσει κατά 60% τα τελευταία χρόνια, σε αντίθεση με τα έξοδα, που συνεχώς αυξάνονται. Οι ζημιές που προκαλούνται στα καΐκια στις Αλυκές, οδηγούν μερικούς επαγγελματίες στο να τα αποσύρουν.

Ο πρόεδρος του συλλόγου Αλυκών Νίκος Χαλιώτης

«Είμαστε σε οριακό σημείο», τονίζει ο κ. Χαλιώτης, υπενθυμίζοντας το ενδιαφέρον της δημοτικής αρχής να εντάξει τη διαμόρφωση του λιμανιού σε πρόγραμμα χρηματοδότησης, όπως και της ανάπτυξης του ψαροχωρίου γενικώς, εκτιμώντας ότι υπάρχει καθυστέρηση στα αντανακλαστικά. Το λιμάνι των Αλυκών εξυπηρετεί 50 μικρά καΐκια και 9 μεγάλα αλιευτικά. Πρόκειται για ένα από τα μοναδικά ψαροχώρια της Ελλάδας. Ο κ. Χαλιώτης δίνει και μια άλλη διάσταση. «Εμείς οι νέοι, δεν εξετάζουμε τι έχει γίνει στο παρελθόν μέχρι σήμερα. Ονειρευόμαστε όχι μόνο να μπορούμε να δουλεύουμε και να ανταποκρινόμαστε στις οικογένειές μας, αλλά να γίνει το ψαροχώρι μας, τόπος προορισμού. Αν αναλογιστείτε ότι από την Μαρίνα της Πάτρας μέχρι την Καλόγρια δεν υπάρχει άλλο καταφύγιο, τότε φανταστείτε να διαμορφωθεί χώρος για φιλοξενία κότερων. Τί μπορεί να σημαίνει αυτό για ολόκληρη την περιοχή, όχι μόνο για εμάς. Ποια τα οφέλη, να μπορούν οι τουρίστες να επισκέπτονται με λεωφορεία την ενδοχώρα, ή να δρομολογήσουμε θαλάσσια ταξί για περιήγηση στις παραλίες μας; Πολλά!», καταλήγει ο πρόεδρος του συλλόγου Αλυκών.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΓΝΩΜΗ