Γιώργος Περρής: Λίγο πριν τον απολαύσουμε στην Κάτω Αχαΐα μαζί με την Ευανθία Ρεμπούτσικα, μας αποκαλύπτεται!

Όταν μιλάς με τον Γιώργο Περρή είναι μια ψυχοθεραπεία! Ένα χαμόγελο. Ναι αυτό είναι. Ένας από τους καλύτερους καλλιτέχνες της γενιάς του, σου μεταδίδει την αγάπη για τη μουσική και την αισιοδοξία για τη ζωή. Ταλαντούχος, έξυπνος, με πηγαίο χιούμορ, ο Γιώργος Περρής αν και μικρός στην ηλικία έχει συνεργαστεί μέχρι σήμερα, με τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς και η συνέχεια έπεται ακόμη μεγαλύτερη. Ένα χρόνο μετά μας επισκέπτεται πάλι, αυτή τη φορά στο πλευρό της δικιάς μας Ευανθίας Ρεμπούτσικα. Πρόκειται να εμφανιστούν στην Κάτω Αχαΐα στις 27 Αυγούστου, στο πλαίσιο της καλοκαιρινής τους περιοδείας με τίτλο «Ηλιοφάνεια».

Το tempo24.gr είχε την τιμή και τη χαρά να συνομιλήσει μαζί του.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ

ΒΙΚΥ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ 

– Διαβάσαμε το βιογραφικό σας και το πρώτο που σκεφτήκαμε είναι πώς έχετε κάνει τόσα πολλά και σημαντικά πράγματα, σε τόσο μικρή ηλικία. Πώς τα έχετε καταφέρει;
Με ατελείωτη δουλειά. Μόνο αυτό είναι το μυστικό. Από παιδί, δεν έβλεπα άλλο δρόμο για τη ζωή μου, μόνο η μουσική με ενδιέφερε. Είχα όραμα και δεν πρόδωσα ποτέ το παιδικό μου όνειρο. Δεν θαμπώθηκα από τα χρήματα που μου πρόσφεραν και ούτε ποτέ τα υπολόγισα ως προτεραιότητα, πάντα ακολουθούσα το ένστικτό μου. Πέρασα μεγάλες περιόδους αναμονής, χωρίς να παίρνω πίσω ούτε το ένα δέκατο από αυτά που περίμενα. Πείσμα, επιμονή και αντοχή. Τίποτα δεν μου χαρίστηκε, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, και τίποτα δεν ήρθε εύκολα. Αλλά ευτυχώς μετά από όλα αυτα τα χρόνια και τη δικαίωση που ήρθε μέσα από τη δουλειά μου, τόσο το παιδί μέσα μου όσο και η ενηλικιωμένη καλλιτεχνική μου συνείδηση, κοιμούνται ήσυχα τα βράδια!

– Είναι η δεύτερη φορά που θα σε έχουμε κοντά μας, αυτή τη φορά όχι στην Πάτρα αλλά και στην Κάτω Αχαΐα όπου θα εμφανιστείς με την Ευανθία Ρεμπούτσικα. Θέλουμε λοιπόν να σας γνωρίσουμε περισσότερο. Πείτε μας για το ξεκίνημα, τα παιδικά χρόνια και τι ήταν αυτό που σε «αιχμαλώτισε» στη μουσική; 
Μεγάλωσα με Γαλλίδα μητέρα και Έλληνα πατέρα και αυτό καθόρισε ολόκληρη την προσωπικότητά μου. Υπάρχει μία διχοτομία στον τρόπο που μεγάλωσα: από το πρωί μέχρι το μεσημέρι, πήγαινα σε ελληνικό σχολείο και όλα ήταν ελληνικά ενώ από το μεσημέρι και μετά όλα γίνονταν γαλλικά: κουζίνα, μουσική, λογοτεχνία. Έτσι, επέλεξα εγώ τα στοιχεία του κάθε πολιτισμού που προτιμούσα και ακροβατούσα ανάμεσα σε δύο σπουδαίους πολιτισμούς και κουλτούρες. Ταυτόχρονα, από τα 3 μου, είχα ανακοινώσει στη μητέρα μου ότι μια μέρα θα γινόμουν τραγουδιστής. Πραγματικά το τραγούδι και η μουσική έγιναν μονόδρομος για μένα, η μοναδική μου διέξοδος και αποκούμπι. Γύρω στα 5, οι γονείς μου χώρισαν και εγώ με τον αδερφό μου χωριστήκαμε για να μείνει ο καθένας με έναν από τους γονείς μας. Ήταν μία πολύ βίαιη και επίπονη κατασταση και ευτυχώς είχα τη μουσική δίπλα μου συνοδοιπόρο. Ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να σας πω τι με κέρδισε στη μουσική, πάντα λέω ότι η μουσική διάλεξε εμένα. Σίγουρα όμως έγινε μία ανάγκη υπαρξιακή το τραγούδι για μένα.
– Κάθισες από πολύ μικρός στο πιάνο. Θεωρείς ότι ήταν κάτι που το είχες ανάγκη; Πήγαζε από μέσα σου, ή σε βοήθησε κάποιος να βρεις τον προσανατολισμό σου; 

Όταν είπα στη μητέρα μου ότι ήθελα να γίνω τραγουδιστής, τότε με πήγε στο ωδείο για να μάθω μουσική. Είδα και άκουσα διάφορα όργανα και μόλις ο δάσκαλος μού είπε ότι το πιάνο είναι ο “βασιλιάς των οργάνων”, αμέσως το διάλεξα! Μελέτησα πολύ, πάλεψα για 13 χρόνια μαζί του και τελικά έγινε μέρος της καθημερινότητάς μου και της έκφρασης μου. Σίγουρα η ανάγκη μου για να εκφραστώ μέσα από την μουσική πήγαζε, αλλά ήμουν τυχερός επίσης που η οικογένειά μου με προέτρεψε να την σπουδάσω και να την πάρω στα σοβαρά.
– Από όσο θυμόμαστε, είσαι «παιδί» του Μίμη Πλέσσα. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία; 

Τον κύριο Μίμη τον γνώρισα σε μία ακρόασή του στην οποία έλαβα μέρος στο σπίτι του, λίγο πριν κλείσω τα 18 και με πήρε μαζί του. Κάναμε πολλές συναυλίες μαζί και ήταν το πιο υπέροχο ξεκίνημα που θα μπορούσα να είχα ζητήσει από τον ουρανό. Βρέθηκα μέσα σε μία οικογένεια που με αγκάλιασε, με προστάτεψε και μου έμαθε πάρα πολλά. Θα του είμαι πάντα ευγνώμων.

– Μίλησε μας λίγο, για τις συνεργασίες που ακολούθησαν και ποιες από αυτές κρατάς με αγάπη στην επαγγελματική σου πορεία, μέχρι στιγμής;
 Από όλες τις συνεργασίες μου έμαθα και έδωσα πολλά. Είναι πολλές για να τις αναφέρω όλες, ωστόσο σίγουρα ξεχωρίζω στην Ελλάδα την συνεργασία μου με τον Μάριο Φραγκούλη και ειδικά τον δίσκο “Κιβωτός” με ντουέτα που ηχογραφήσαμε πέρσι. Ο Μάριος με πίστεψε, με στήριξε όσο λίγοι στον χώρο και μου έδωσε πραγματικό βήμα. Λίγο μετά γνώρισα την μοναδική ελληνική φωνή που υπήρξε πρότυπο για μένα, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Η Άλκηστις, με μοναδική γενναιοδωρία, μού έμαθε τι θα πει επαγγελματισμός και συνέπεια προς το κοινό σου και με φρόντισε με “οικογενειακό” ενδιαφέρον στην παραμικρή λεπτομέρεια. Από το εξωτερικό ξεχωρίζω φυσικά την Lara Fabian, που ήταν και ένα από τα ινδάλματά μου, με την οποία συνεργαστήκαμε πολλές φορές και σε περιοδείες αλλα και στο ντουέτο που κάναμε στον γαλλικό μου δίσκο, η απόδειξη πως ακόμα και οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες στον κόσμο είναι και πραγματικά γενναιόδωροι. Τελευταίο κρατάω τον σπουδαίο συνθέτη με τα 3 Oscar, τον Michel Legrand μιας και είναι η πιο πρόσφατη συνεργασία μου. Από εκείνον έμαθα τι θα πει να παραμένεις πειθαρχημένος και πιστός στην τέχνη σου, ακόμα και όταν έχεις κατακτήσει τον κόσμο και έχεις φτάσει σε μία ηλικία και μία θέση στην καριέρα σου που όλα θεωρούνται δεδομένα. Είμαι πολύ τυχερός καθώς με όλους όσους σας προανέφερα μας συνδέει μία στενή φιλία, μου συνεχίζεται πέρα από τη συνεργασία μας.

– Πώς προέκυψε η περιοδεία και η συνεργασία με την Ευανθία Ρεμπούτσικα; 
Την Ευανθία τη θαυμάζω εδώ και πάρα πολλά χρόνια και ήταν πάντα όνειρό μου να συνεργαστούμε. Η Ευανθία είναι μία Ελληνίδα που μας κάνει περήφανους σε όλο τον κόσμο με τη μουσική της και την σεμνότητά της. Γνωριστήκαμε μετά τη συναυλία στο Ηρώδειο πέρσι όπου είχε έρθει και μερικές μέρες αργότερα είχα το θράσος να την πάρω τηλέφωνο και να της ζητήσω να βρεθούμε. Ήπιαμε έναν καφέ και της ζήτησα να μου γράψει κάποια τραγούδια. Όταν δέχτηκε σχεδόν αμέσως, κόντεψα να πέσω από την καρέκλα! Έτσι γεννήθηκαν τα δύο αυτά υπέροχα τραγούδια που έγραψαν για μένα η Ευανθία με τον εξίσου σπουδαίο Άρη Δαβαράκη, το “Ποιος φοβάται την αγάπη” και την “Ηλιοφάνεια”. Είμαι περήφανος για αυτά τα δύο τραγούδια, θα με ακολουθούν για πολλά πολλά χρόνια ακόμα πιστεύω.

– Τί γνωρίζεις για την περιοχή μας; Πώς έχεις εισπράξει το ενδιαφέρον των Πατρινών; 
Έχω υπέροχες αναμνήσεις από την Πάτρα, ξεκινώντας από όταν ήμουν πολύ πολύ νέος και είχα κάνει μία σειρά εμφανίσεων εκεί. Την είχα περπατήσει όλη βήμα βήμα. Μέσα στα χρόνια έπαιξα εκεί σε παραστάσεις που θα μου μείνουν αξέχαστες, ειδικά στο Αρχαίο Ωδείο, το μαγικό αυτό θέατρο. Το κοινό της Πάτρας υπήρξε πάντα απλόχερα γενναιόδωρο μαζί μου και ανυπομονώ να ανταμώσουμε ξανά και με τους αγαπημένους μου φίλους που έχω στην πόλη.
-Πώς αισθάνεσαι που θα τραγουδήσεις σε μια πόλη από την οποία κατάγεται η σπουδαία μουσικός; Είναι η πρώτη φορά που θα εμφανιστεί στον τόπο καταγωγής της και όπως καταλαβαίνεις το αναμένουν πολύ με αγάπη. 
Το περιμένω με ανυπομονησία, όπως και η Ευανθία πιστεύω! Κάθε φορά που παίζω για πρώτη φορά σε κάποιο μέρος, είναι σαν ένα πρώτο ερωτικό ραντεβού: έχεις μία αγωνία εσωτερική, ελπίζεις να σε αποδεχτεί ο άλλος και να πάνε όλα καλά!
– Έχεις κάνει «εκπτώσεις» στη μέχρι τώρα καριέρα σου; 
Ποτέ. Έχω κάνει παραχωρήσεις, γιατί θεώρησα πως στη δεδομένη στιγμή έπρεπε να τις κάνω. Εκπτώσεις όμως ποτέ.
– Θυμάσαι κάποια ιδιαίτερη σκηνή σε κάποια από τις συναυλίες σου; 
Θυμάμαι αμέτρητες σκηνές συγκίνησης, γέλιου και φυσικά τις διάφορες γκάφες που έχω κάνει επί σκηνής! Δεν θα ξεχάσω εκείνο το υπέροχο “είσαι και δικός μας πια!” που μου φώναξε ένας Καναδός στην τελευταία συναυλία της περιοδείας μου εκεί στο Μόντρεαλ, το τρακ στο Ηρώδειο που ήταν τόσο έντονο που έτρεμαν τα πόδια μου και έκλαιγα με λυγμούς και φυσικά την ημέρα που κατά λάθος κλώτσησα ένα πολύμπριζο και ξαφνικά είχα κόψει το ρεύμα στη σκηνή!
– Τί άνθρωπος είναι ο Γιώργος Περρής; 
Ένας απλός άνθρωπος όπως όλοι μας. Αγαπώ τους ανθρώπους, τη φύση και το τραγούδι. Αφοσιώθηκα στο παιδικό μου όνειρο γιατί δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Είμαι βαθειά ντροπαλός από τη φύση μου, εκτός από όταν βρίσκομαι πάνω στη σκηνή. Εκείνη έγινε το βασίλειο μου. Προσπαθώ να βοηθώ τους ανθρώπους γύρω μου όσο περισσότερο μπορώ. Είμαι επίμονος, πεισματάρης αλλά και καραγκιόζης!
-Τί κάνεις το ελεύθερο χρόνο σου; Πώς γεμίζεις «μπαταρίες»; 
Επιστρέφοντας στα βασικά: στην οικογένεια, τους φίλους, τη φύση και τη μουσική. Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω και να μαζευόμαστε με φίλους γύρω από υπέροχα μεγάλα τραπέζια και να γελάμε ανταλλάσσοντας ιστορίες. Ειδικά όταν λείπω για μεγάλες περιόδους στο εξωτερικό, η επιστροφή στο σπίτι πάντα περιλαμβάνει φίλους και καλό φαγητό. Μου αρέσει πολύ η θάλασσα, να την παρακολουθώ και να ανακαλύπτω κοχύλια στο βυθό της με τις ώρες.
– Πέραν της καλοκαιρινής περιοδείας, πες μας τα σχέδιά σου για τον χειμώνα; 
Αυτό τον καιρό ολοκληρώνω την ηχογράφηση του νέου μου Αγγλικού δίσκου που θα κυκλοφορήσει σε πολλές χώρες το φθινόπωρο. Ταυτόχρονα, θα βγει και το δεύτερο μου τηλεοπτικό αφιέρωμα στο αμερικάνικο κανάλι PBS, από την περσινή συναυλία στο Ηρώδειο με καλεσμένη την Αυστραλέζα σουπερσταρ Tina Arena. Είμαι πολύ χαρούμενος μιας και μετά την περσινή μεγάλη τηλεθέαση που είχε το αφιέρωμά από την παράσταση μου στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης, το κανάλι από μόνο του μού ζήτησε το νέο αφιέρωμα. Είμαι όμως και πολύ περήφανος καθώς το φετινό είναι γυρισμένο στην Ελλάδα, κάτω από την Ακρόπολη και θα μοιραστώ με το κοινό μου στο εξωτερικό την υπέροχη χώρα μου. Οπότε αρχικά το φθινόπωρο θα λείπω στο εξωτερικό σε μία μεγάλη περιοδεία προώθησης του δίσκου και μετά θα πραγματοποιήσω συναυλίες σε διάφορες χώρες.

tempo24.gr