Τ
ΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΟΚΑΡΗ
Η «θάλασσα» της φορολογικής ενημέρωσης είναι μονίμως φουρτουνιασμένη όταν βγαίνεις στα ανοιχτά. Ο αέρας λυσσομανά και καθώς σηκώνει μεγάλα κύματα κάνει τη γαλέρα μας να μοιάζει με καρυδότσουφλο. Όμως δεν σταματάμε να κωπηλατούμε. Τα κουπιά κινούνται ρυθμικά δίχως σταματημό ακολουθώντας τους ήχους του τυμπάνου, ενώ απ΄ το κατάρτι ψηλά ολοένα και κάποιος αγναντεύει με αγωνία μήπως και βρεθεί ένας σκόπελος ή μια ξέρα στη ρότα μας. Ο στόχος μας είναι ένας, να μεταφέρουμε το ξύλινο σκαρί σε ένα απάνεμο λιμάνι έτσι ώστε να νιώθουν ασφαλείς όσοι ταξιδεύουν πάνω σ΄αυτό. Κάπως έτσι θα παρομοιάζαμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργαζόμαστε ως λογιστές, αλλά συνάμα και ως υπεύθυνοι για την ενημέρωση όλων των συναδέλφων που χειμάζονται από τις συνεχόμενες αλλαγές στο φορολογικό τοπίο της χώρας. Μέλημά μας είναι να αποτελεί ο κόμβος για τον καθένα συνάδελφο λογιστή τον μίτο που θα τον οδηγήσει με ασφάλεια στην εύκολο έξοδο από τον φορολογικό λαβύρινθο. Εργασία δύσκολη και απαιτητική αν αναλογιστεί κανείς τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματός μας. Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι ιστοσελίδες και τα κάθε είδους Μ.Μ.Ε. —έντυπα ή ηλεκτρονικά— που επιδίδονται σε έναν ανηλεή αγώνα φορολογικής «ενημέρωσης» μιμούμενοι το παραμικρό, αντιγράφοντας ακόμη και την πιο απλή ανάρτηση. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Ψάχνεις, μελετάς, αναμοχλεύεις συχνά το παρελθόν για να βρεις απαντήσεις κι έπειτα αναλύεις ένα θέμα δημοσιεύοντάς το ώστε να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι. Η συνέχεια είναι γνωστή πλέον. Οι «μιμητές» που καραδοκούν επιδίδονται στο γνώριμο γι΄ αυτούς «παιχνίδι» της μίμησης και αίφνης το διαδίκτυο γεμίζει από ειδήσεις ή θέματα που εσύ έχεις δημιουργήσει και που όμως σχεδόν κανείς δεν σε μνημονεύει! Οι περισσότεροι, δίχως ίχνος επαγγελματικής δεοντολογίας, ανερυθρίαστα θα λέγαμε, απλά αντιγράφουν σχεδόν αυτούσια τα πάντα, δίχως καμία αναφορά, οικειοποιούμενοι τον κόπο του άλλου ή τη σκέψη του να αναρτήσει την οποιαδήποτε είδηση ή το οποιοδήποτε θέμα. Κάποιοι άλλοι διαβάζουν και αφού τροποποιήσουν λίγο τα κείμενα ετοιμάζουν ειδήσεις με τους ίδιους, παραπλήσιους ή άλλους πηχυαίους τίτλους, θέλοντας έτσι να δείξουν πως «ανακάλυψαν» πρώτοι το θέμα ή πως έβγαλαν για μία ακόμη είδηση «λαβράκι». Ελάχιστοι είναι αυτοί που αναφέρουν την πηγή επιβεβαιώνοντας ότι αποτελούν την εξαίρεση στον «κανόνα». Ευτυχώς υπάρχει ακόμη ήθος σε αρκετούς ανθρώπους και αυτό ως γεγονός είναι παρήγορο. Είναι γνωστό ότι «η μίμηση είναι η ειλικρινέστερη μορφή κολακείας», όμως αυτή η κατά τα άλλα έξυπνη και γεμάτη νόημα φράση δεν θεραπεύει το ηθικό ζήτημα της εν λόγω κατάστασης που επικρατεί στον τομέα της φορολογικής, κ.λπ. ενημέρωσης. Γιατί κάποια στιγμή εγείρονται και νομικά ζητήματα που κάποιοι τα αγνοούν επιδεικτικά. Και μέσα σε όλον αυτό το συρφετό, ο μαχόμενος λογιστής προσπαθεί να βάλει σε μία τάξη στο μυαλό του όλες αυτές τις πληροφορίες που διαχέονται με φρενήρεις ρυθμούς.
