Στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας υπάρχει ένα παράδοξο που δύσκολα περνά απαρατήρητο.
Πολίτες που καθημερινά διαμαρτύρονται, εκφράζουν την αγανάκτησή τους, καταγγέλλουν προβλήματα και ζητούν λύσεις, όταν έρχεται η ώρα να βρεθούν στα Λουσικά, εκεί που γίνονται οι συνεδριάσεις, η παρουσία τους είναι απογοητευτικά περιορισμένη!
Και το ερώτημα είναι απλό. Τελικά, θέλουμε πραγματικά απαντήσεις ή μας αρκεί να φωνάζουμε από μακριά ή ακόμα χειρότερα να τσακωνόμαστε στο facebook;
Οι ειδικές συνεδριάσεις λογοδοσίας της δημοτικής αρχής δεν είναι μια τυπική διαδικασία για να συμπληρώνεται το ημερολόγιο του Δήμου. Είναι μια θεσμοθετημένη δημοκρατική δυνατότητα ελέγχου, μια ευκαιρία να τεθούν συγκεκριμένα ερωτήματα, να ζητηθούν εξηγήσεις, ώστε η δημοτική αρχή να τοποθετηθεί δημόσια για όσα απασχολούν την τοπική κοινωνία.
Κι όμως, εκεί ακριβώς που θα έπρεπε να χτυπά δυνατά ο παλμός της κοινωνίας, επικρατεί μια περίεργη σιωπή. Αλλά η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τους πολίτες, αλλά και τους εκπροσώπους στο δημοτικό συμβούλιο και στις δημοτικές κοινότητες. Αυτοί που έρχονται “φάτσα” με τα προβλήματα στα χωριά. Με ποιον τρόπο εκπροσωπούν τους πολίτες που τους εμπιστεύτηκαν την ψήφο τους; Γιατί δεν αρκεί να εκλέγεσαι δημοτικός σύμβουλος ή πρόεδρος κοινότητας. Πρέπει και να λειτουργείς ως εκπρόσωπος των ανθρώπων που σε εξέλεξαν. Να διεκδικείς, να πιέζεις, να ελέγχεις, να ρωτάς.
Από την άλλη πλευρά, και οι πολίτες πρέπει να αναλογιστούν τις δικές τους ευθύνες. Δεν γίνεται να απαιτούμε διαφάνεια, ενημέρωση και λογοδοσία, αλλά να απουσιάζουμε από τις διαδικασίες που μπορούν να τα εξασφαλίσουν. Δεν γίνεται να είμαστε πρώτοι στην αγανάκτηση και τελευταίοι στη συμμετοχή.
Και υπάρχει ακόμη μία παράμετρος που αξίζει να επισημανθεί. Ο δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας, Γρηγόρης Αλεξόπουλος, μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχει αποφύγει την πρόκληση να απαντήσει δημόσια σε ζητήματα που τίθενται, παραθέτοντας στοιχεία, δεδομένα και αποδείξεις για όσα υποστηρίζει η δημοτική αρχή. Αυτό, ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις απαντήσεις του, καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να τίθενται συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα ερωτήματα.
Η δημοκρατία στην αυτοδιοίκηση δεν λειτουργεί με αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με σχόλια στα καφενεία και με διαμαρτυρίες πίσω από κλειστές πόρτες. Χρειάζεται παρουσία, ερωτήσεις, επιμονή και έλεγχος.
Στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας, λοιπόν, ίσως θα πρέπει όλοι να αποφασίσουν τι πραγματικά θέλουν. Έναν Δήμο όπου τα προβλήματα συζητούνται, ελέγχονται και λύνονται, ή έναν Δήμο όπου όλοι φωνάζουν έξω από την αίθουσα, αλλά όταν ανοίγει η πόρτα για τη λογοδοσία, οι καρέκλες μένουν άδειες;

