Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας ήταν ένα πρόβλημα δεκαετιών για τη Δυτική Αχαΐα, που έμεινε στα κοντέινερ… Σήμερα όμως, μπορούμε να μιλάμε επιτέλους για νέο σχολείο;
Χρόνια προβλήματα, λυόμενες αίθουσες, παρεμβάσεις που αντιμετώπιζαν την καθημερινότητα αλλά όχι την ουσία και ένα αίτημα που επανερχόταν από δημοτική αρχή σε δημοτική αρχή. Η ιστορία του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας είναι χαρακτηριστική περίπτωση ενός έργου που για χρόνια έμεινε στη σφαίρα των εξαγγελιών και των διεκδικήσεων. Τι έχει αλλάξει όμως σήμερα;
Υπάρχουν ορισμένα προβλήματα που ένας Δήμος μπορεί να αντιμετωπίσει με μια επισκευή, μια προμήθεια ή μια μικρή τεχνική παρέμβαση. Υπάρχουν όμως και προβλήματα που, όταν παραμένουν για χρόνια, αποδεικνύουν ότι δεν χρειάζονται άλλη μία προσωρινή λύση, αλλά πολιτική προτεραιότητα, ώριμο σχεδιασμό, χρηματοδότηση και επιμονή μέχρι την υλοποίηση. Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας ανήκει εδώ και χρόνια στη δεύτερη κατηγορία. Σήμερα, το σχολείο εξακολουθεί να λειτουργεί σε προκατασκευασμένες αίθουσες. Μάλιστα, τον Ιούνιο του 2026 το ζήτημα επανήλθε στη Βουλή, με κοινοβουλευτική ερώτηση που έκανε λόγο για μαθητές οι οποίοι συνεχίζουν να εκπαιδεύονται σε κοντέινερ και ζητούσε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την οριστική αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ερώτημα: Πώς γίνεται ένα πρόβλημα τόσο γνωστό, τόσο παλιό και τόσο σημαντικό για την τοπική κοινωνία να παραμένει άλυτο για τόσα χρόνια;
Το 2019, στον απολογισμό των πεπραγμένων της περιόδου που είχε προηγηθεί, καταγράφεται ότι στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κάτω Αχαΐας είχαν τοποθετηθεί τρεις λυόμενες αίθουσες. Παράλληλα έγιναν ελαιοχρωματισμοί και δόθηκε ειδικός λειτουργικός εξοπλισμός, όπως προτζέκτορες, διαδραστικοί πίνακες και ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Συνεπώς δεν γίνεται να αφοριστούν οι προηγούμενες δημοτικές αρχές, καθώς η κάθε μία με τις δυνατότητες που είχε, έκανε παρεμβάσεις. Το πρόβλημα είναι ότι οι παρεμβάσεις αυτές αντιμετώπισαν κυρίως τις άμεσες ανάγκες λειτουργίας του σχολείου και όχι την οριστική στεγαστική του ανάγκη. Η αλήθεια είναι ότι το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο της Κάτω Αχαΐας, ήταν στις προτεραιότητες του πρώην Δημάρχου Σπύρου Μυλωνά. Το 2022, μάλιστα, κατά την επίσκεψη της τότε υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως στην Κάτω Αχαΐα (φωτο εξωφύλλου), ο Μυλωνάς έθεσε επισήμως τις στεγαστικές ανάγκες των σχολείων της περιοχής, καταθέτοντας και σχετικό υπόμνημα στο οποίο μεταξύ άλλων, ο τότε Δήμαρχος ζητούσε την κατασκευή νέου κτιρίου για το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον πολιτικό και διοικητικό ερώτημα: Γιατί, ενώ υπήρχε η γνώση του προβλήματος, δεν είχε προχωρήσει όλα αυτά τα χρόνια ένα πλήρες σχέδιο για την ανέγερση νέου σχολείου;
Η κατασκευή ενός σχολείου δεν είναι απλώς μια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Χρειάζεται μια σειρά από βήματα: Κατάλληλος σχεδιασμός, κτιριολογικό πρόγραμμα, τεχνικές μελέτες, εξασφάλιση χρηματοδότησης, συνεργασία με άλλους φορείς, προγραμματικές συμβάσεις, τεύχη δημοπράτησης, διαγωνιστική διαδικασία, ανάδειξη αναδόχου και τέλος η κατασκευή! Και ακριβώς εδώ φαίνεται η διαφορά ανάμεσα στο «ζητάμε ένα νέο σχολείο» και στο «ωριμάζουμε ένα έργο για να δημοπρατηθεί». Για χρόνια το πρώτο υπήρχε. Το δεύτερο δεν είχε φτάσει στο απαιτούμενο επίπεδο.
Όταν ανέλαβε η Δημοτική Αρχή του Γρηγόρη Αλεξόπουλου, δεν ξεκινούσε από μηδενική βάση. Από τη μία πλευρά υπήρχε ένα πρόβλημα με μεγάλο ιστορικό. Από την άλλη, υπήρχαν ήδη προηγούμενες προσπάθειες, παρεμβάσεις και διεκδικήσεις. Το κρίσιμο ήταν να μετατραπεί η διαπίστωση: “Χρειαζόμαστε νέο Ειδικό Σχολείο” σε: “Πάμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να κατασκευαστεί”.
Και αυτή φαίνεται να είναι η ουσιαστική αλλαγή που καταγράφεται σήμερα και που ενδεχομένως, επειδή έχουν περάσει πολλά χρόνια με ανακοινώσεις και εξαγγελίες χωρίς αποτέλεσμα, κάποιοι να υποστηρίζουν ακόμη, ότι πρόκειται για μία ακόμη διεκδίκηση σε υπόμνημα…
Αν κατηγοροποιήσουμε τις διαφορές, μπορούμε να πούμε αρχικώς ότι το πρόβλημα μπήκε σε συγκεκριμένη διαδικασία. Τον Σεπτέμβριο του 2026, ο Αλεξόπουλος ενημέρωσε το Δημοτικό Συμβούλιο για συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα σχετικά με το νέο Ειδικό Δημοτικό και το Ειδικό Νηπιαγωγείο Κάτω Αχαΐας. Σύμφωνα με την ενημέρωση, το κτιριολογικό πρόγραμμα έχει ολοκληρωθεί και κατατεθεί, ενώ ο Δήμος αναφέρει ότι έχει διασφαλιστεί η χρηματοδότηση. Το επόμενο βήμα είναι η προγραμματική σύμβαση με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και στη συνέχεια η ολοκλήρωση των διαδικασιών που θα οδηγήσουν στη δημοπράτηση. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι η δημοπράτηση μέσα στο 2027. Αυτό εκτιμάται, ότι είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της σημερινής εξέλιξης.
Άρα λοιπόν, φύγαμε από το “Πρέπει να γίνει νέο σχολείο” και μιλάμε πλέον για “κτιριολογικό πρόγραμμα – χρηματοδότηση – προγραμματική σύμβαση – τεχνική προετοιμασία – δημοπράτηση”. Ένα ακόμη στοιχείο που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο είναι ότι κατασκευή του σχολείου έχει περάσει πλέον και σε συγκεκριμένη τεχνική προετοιμασία από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Γιατί ένα έργο δεν φτάνει στη δημοπράτηση επειδή απλώς υπάρχει πολιτική βούληση. Πρέπει να υπάρχει τεχνική προετοιμασία, κάτι που έχει εξασφαλιστεί από την Περιφέρεια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο ενδιάμενο της θητείας του Γρηγόρη Αλεξόπουλου, έγιναν παρεμβάσεις, όπως τον Οκτώβριο του 2024 όταν τοποθετήθηκε η ράμπα πρόσβασης ΑμεΑ (Δεν υπήρχε σε σχολείο με παιδιά που αντιμετώπιζαν κινητικά προβλήματα)!
Γιατί όμως χρειάστηκαν τόσα χρόνια;
Η περίπτωση του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κάτω Αχαΐας δείχνει ένα ευρύτερο πρόβλημα της τοπικής αυτοδιοίκησης: Τις προσωρινές λύσεις οι οποίες μπορούν να γίνουν μόνιμες! Όπως κι έγινε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το 2019 τοποθετήθηκαν τρεις λυόμενες αίθουσες. Το 2026, οι μαθητές εξακολουθούν να βρίσκονται σε προκατασκευασμένες αίθουσες. Αυτό από μόνο του αποτυπώνει το μέγεθος της χρονικής καθυστέρησης.
Επίσης, η πολιτική διεκδίκηση δεν είναι ίδια με την ωρίμανση ενός έργου. Το αίτημα για νέο σχολείο υπήρχε, όπως αναφέρουμε προηγούμενως από το υπόμνημα του Μυλωνά προς την υπουργό Παιδείας το 2022. Το δύσκολο κομμάτι όμως ήταν να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις ώστε το αίτημα να γίνει ένα ώριμο τεχνικά και οικονομικά έργο. Τα έργα σχολικής στέγης απαιτούν συνεργασία πολλών επιπέδων καύως Δήμος, Περιφέρεια, εκπαιδευτικές αρχές και κρατικοί φορείς πρέπει να συνεργαστούν. Αυτό φάνηκε με τη νέα εξέλιξη, καθώς για να προχωρήσει η νέα εγκατάσταση εμπλέκεται η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας στην τεχνική προετοιμασία.
Κλείνοντας, ούτε η δημοτική αρχή θα πρέπει να θριαμβολογεί, αλλά και ούτε η αντιπολίτευση ως πρώην δημοτική αρχή που χειρίστηκε το πρόβλημα, πρέπει να απαξιώνει αυτό που κατάφερε ο Αλεξόπουλος. Γιατί δεν είναι υπόμνημα, ουτε αίτημα στους φορείς, ούτε ερώτηση στη Βουλή, ούτε παρέμβαση τοπικών παραγόντων που μένει στα συρτάρια…
Για χρόνια, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Κάτω Αχαΐας πέρασε από διαφορετικές δημοτικές αρχές. Άλλαξαν δήμαρχοι, διοικήσεις, πρόσωπα. Τα κοντέινερ όμως έμειναν. Αυτό είναι το πιο αδιάψευστο στοιχείο της υπόθεσης. Η σημερινή Δημοτική Αρχή του Αλεξόπουλου έχει πλέον μπροστά της μια διαφορετική ευκαιρία: Να ολοκληρώσει την ωρίμανση του έργου, να τηρήσει το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσε και να οδηγήσει το έργο στη δημοπράτηση μέσα στο 2027. Επομένως, η πραγματική επιτυχία της σημερινής Δημοτικής Αρχής θα κριθεί από το αν το σημερινό χρονοδιάγραμμα θα μετατραπεί σε: Δημοπράτηση – Ανάδοχο – Νέο Σχολείο.
dytikanea
