Η Δυτική Αχαΐα
Δεν βλέπουμε το δάσος αλλά βλέπουμε το δέντρο. Βλέπω και διαβάζω διάφορα. Για ένα δένδρο που δεν κόπηκε, για έναν κάδο σκουπιδιών σπασμένο, για ένα γιοφύρι, για μία σακούλα πεταμένη. Και; Το πρόβλημα είναι να μπορέσουμε να δούμε το όλον και όχι αποσπασματικά τι συμβαίνει στην αυλή μας. Και επειδή έχουμε να κάνουμε με Έλληνες και δη δυτικούς Αχαιούς, ο καθένας η πλειοψηφία έχει μάθει να κοιτάει την αυλή του και αν μπορεί να φάει και λίγο τόπο από την αυλή του γείτονα. Και για όλα πάντα φταίνε οι άλλοι με πρώτο τον δήμο. Δεν γίνονται όλα τέλεια. Τέλειος δεν είναι ούτε ο θεός ο ίδιος. Η Δυτική Αχαΐα χρειάζεται ένα ολιστικό πρόγραμμα το οποίο θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα συνολικά και όχι αποσπασματικά, δηλαδή το δέντρο το γιοφύρι τον κάδο. Και εγώ προσωπικά που τυχαίνει να είμαι σκληρός κριτής όλων των διεργασιών, βλέπω ότι υπάρχει η διάθεση αλλά και η βούληση από την δημοτική αρχή να ξεφύγουμε επιτέλους από την προσωπική μας και μοναχική άποψη περί προσωπικών συμφερόντων για το περιβόλι ή την γρανα και από την μιζέρια του κάδου και της σακούλας και να βγει ένα σχέδιο για το όλον και το μέλλον. Οπότε αφήστε την στείρα και μίζερη κριτική και αρχίστε τις προτάσεις. Υπόψιν δεν ψήφισα Αλεξόπουλο, αλλά βλέπω μια προσπάθεια που πιθανόν να είναι η τελευταία ευκαιρία για την περιοχή.
Φίλιππος Σερεπίσος
