ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΒΡΑΜΙΔΗ«Προτείνουμε να ανοίξει άμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ελληνική κοινωνία η απαγορευμένη συζήτηση για το εθνικό νόμισμα».
Η φράση ειπώθηκε από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη στην εκδήλωση της «Ισκρα» και αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα πολιτικό σχέδιο πλήρους ρήξης, με την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και ολόκληρο το διεθνές πλέγμα σχέσεων της χώρας έκανε δημόσια την εμφάνισή του.
Να είμαστε ακριβής. Είναι η πρώτη φορά μετά το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και διάφορα ακόμα γκρουπούσκουλα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που χρόνια τώρα επαναλαμβάνουν παρόμοιες θέσεις. Αυτή όμως τη φορά ο λόγος ειπώθηκε από μια ισχυρή τάση του κυβερνώντος κόμματος και τούτο το στοιχείο τα αλλάζει όλα.
Μια λογική εξέλιξη λέει πως η κυβέρνηση με τη στήριξη της αντιπολίτευσης ολοκληρώνει τις διαπραγματεύσεις για το τρίτο μνημόνιο και το δάνειο των 85 δισ. ευρώ και αμέσως μετά πηγαίνει σε βουλευτικές εκλογές για την ανάδειξη της κυβέρνησης που θα το υλοποιήσει αφού προηγουμένως έχει γίνει και το συνέδριο-ξεκαθάρισμα των λογαριασμών στο ΣΥΡΙΖΑ.
Ερώτηση: Έχει η χώρα το χρόνο και την αντοχή για τρίτη εκλογική αναμέτρηση μέσα σε δέκα μήνες; Μήπως αυτό το σενάριο περικλείει μέσα του το grexit; Ρωτώ κι απάντηση δεν έχω παρεκτός μια μεγάλη ανησυχία. Χώρια που το κόμμα της δραχμής ολοένα και δυναμώνει.
Πιθανολογώ ότι το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα το κερδίσει ο Τσίπρας και η «αριστερή πλατφόρμα» του Λαφαζάνη θα εξωθηθεί σε αποχώρηση. Θα φτιάξουν όλοι αυτοί δικό τους κόμμα, δηλαδή μια ακόμα παραλλαγή του ΚΚΕ; Θα πάνε μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις άλλες ομάδες αντικαπιταλιστικού χώρου;
Οι βεντέτες του «όχι» όπως ο Βαρουφάκης και η Κωνσταντοπούλου θα υπαχθούν σε ένα κόμμα με αρχηγό το Λαφαζάνη;
Τα ερωτήματα αυτά έχουν το δικό τους ενδιαφέρον, αλλά το ουσιώδες είναι αλλού.
Η κοινωνία, η χώρα, η οικονομία αντέχουν όλα αυτά τα πολιτικά παιχνίδια; Μήπως παράγουμε περισσότερη πολιτική από όση μπορούμε να καταναλώσουμε; Μήπως κινδυνεύουμε να πάμε από βαρυστομαχιά;
