ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΖΟΥΡΑ, Η πρωτοφανής οικονομική κρίση, που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, τουλάχιστον, θα πρέπει να κάνει όλους μας να βλέπουμε με άλλη οπτική γωνία, με άλλο «μάτι», τα πράγματα, τόσο στο προσωπικό και το οικογενειακό μας επίπεδο, όσο και ευρύτερα στον επαγγελματικό, κοινωνικό και πολιτικό μας χώρο.
Θέσφατα, παγιωμένες πρακτικές, χρόνιες αντιλήψεις και «κεκτημένα», της, προ της κρίσης, εποχής, της εποχής των «παχέων» αγελάδων, καταρρίπτονται, αναπροσαρμόζονται, μεταβάλλονται, αλλάζουν.
Από τη δίνη της οικονομικής, αυτής, κρίσης, δεν θα εξέλθουμε με ασφάλεια, ούτε, με τη συνέχιση των δανείων, που θεωρείται δεδομένη, ούτε, με τα λοιπά, αναγκαία στην κατάσταση που βρισκόμαστε, δημοσιονομικά μέτρα, που λήφθησαν και θα ληφθούν, αλλά, μόνο, με την ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού της χώρας και του τόπου μας, ο οποίος έχει αποσαρθρωθεί, την αξιοποίηση των πολλαπλών αναπτυξιακών δυνατοτήτων του και την ανάληψη λειτουργικών, βιώσιμων και αποτελεσματικών αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και δράσεων.
Αυτό σημαίνει ότι, θα πρέπει να στρωθούμε στη δουλειά και να μην επιζητούμε το διορισμό μας στο Δημόσιο, άλλη, παγιωμένη αντίληψη, ολόκληρης της μεταπολεμικής εποχής, που κατέρρευσε.
Να αξιοποιήσουμε, τη γη μας, τις γνώσεις μας, το φυσικό μας τοπίο, τον ορυκτό μας πλούτο, τη θάλασσά μας, την ιστορία, τον πολιτισμό μας, τα μοναδικά στον κόσμο αξιοθέατα μας (αρχαία μνημεία, θρησκευτικοί τόποι, χώροι απαράμιλλου φυσικού κάλλους, κ.α.) να κάνουμε πράξη τις ιδέες μας, να καινοτομήσουμε.
Όλα αυτά, όμως, είναι αδήριτη ανάγκη, να ξεκινήσουν και να γίνουν, με μια νέα αντίληψη, με μια αντίληψη πως, ό,τι κάνουμε, αν δεν μας αποφέρει κέρδος, τουλάχιστον, δεν θα δημιουργεί παθητικό και ζημιές, στις δράσεις μας.
Βασική αρχή και αντίληψη βιώσιμης λειτουργίας, ακόμη και ενός παλιού «μπακάλικου» στα χωριά και στις πόλεις μας, που όμως, κυρίως στο ελληνικό δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τα τελευταία χρόνια, την είχαμε ξεχάσει και στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, δημιουργούσαμε συνεχώς ελλείμματα και ζημιές, που τις κάλυπτε με φορολογία ή με δάνεια, ο ελληνικός λαός, μια από τις αιτίες που φθάσαμε σήμερα, εδώ.
Μου είναι αδύνατο π.χ. να κατανοήσω ότι, ένας φορέας, ένας δήμος, κ.λ.π., ίδρυε και, το κυριότερο, διατηρούσε μια επιχείρηση, που ήταν, επί σειρά, συνεχών ετών, ζημιογόνος.
Όσο κοινωνικό και «αναπτυξιακό» ρόλο, να έχει μια τέτοια επιχείρηση (έννοιες, που και αυτές τις είχαμε διαστρεβλώσει) η ίδια η ζημιογόνος λειτουργία της και ότι κάποιος άλλος και τελικά, όλοι εμείς, πληρώνουμε τις ζημιές της, αυτόχρημα, τον ακυρώνει.
Με νέα αντίληψη λοιπόν, με αξιόπιστη ενθάρρυνση και στήριξη στους νέους μας, που και ιδιαίτερα μορφωμένοι είναι και νέες και καινοτόμες ιδέες έχουν (και που, δυστυχώς, βιώνουν το φάσμα της ανεργίας) και με την πολύτιμη και χρήσιμη θετική και παραδειγματική, «παιδαγωγική», εμπειρία των μεγαλυτέρων, μπορούμε και στην Περιφέρεια μας, στο νομό μας και στο Δήμο Καλαβρύτων, να αρχίσουμε να δημιουργούμε τις στέρεες και βιώσιμες βάσεις, για την εκ βάθρων ανασυγκρότηση του παραγωγικού μας μοντέλου και την εκκίνηση της νέας ανάπτυξης του τόπου μας.
Σ’ αυτές τις πρωτοβουλίες και δράσεις, που είναι ανάγκη να ξεκινήσουμε, τόσο οι ιδιώτες, όσο και οι δήμοι ή άλλοι φορείς, θα πρέπει να αξιοποιηθούν, στο έπακρο, διαθέσιμα χρηματοδοτικά προγράμματα (νέο Σ.Ε.Σ 2013-2020, Σ.Δ.Ι.Τ., Jessica, κ.α.) και ασφαλώς, αυτές, να έχουν τη στήριξη, τη παροχή διευκολύνσεων και την άμεση, γρήγορη και αποτελεσματική προώθησή τους, από δημόσιους φορείς ή υπηρεσίες, από τους οποίους εξαρτάται η εξέλιξή τους (να μην απαιτούνται, δηλαδή, για να λάβει κάποιος, μια άδεια από δημόσιες υπηρεσίες, π.χ. για την αγορά ενός μεγάλου απορριμματοφόρου, δυο (2) ολόκληρα χρόνια!!).
Ειδικότερα, στον ορεινό, ιστορικό και πανέμορφο Δήμο Καλαβρύτων, αναπτυξιακές δράσεις, που θα δώσουν ελπίδα και προοπτική στον τόπο και στους κατοίκους του, είναι: η αναβάθμιση, ο εκσυγχρονισμός, η επέκταση και βελτίωση του Χιονοδρομικού Κέντρου Καλαβρύτων, του μοναδικού Χιονοδρομικού Κέντρου της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, η περαιτέρω αξιοποίηση του μοναδικού Σπηλαίου Λιμνών – Καστριών, η στήριξη και ενίσχυση του Οδοντωτού Σιδηρόδρομου Καλαβρύτων – Διακοπτού και η αποδοτική λειτουργία του, ακόμη και (εάν απαιτηθεί) με διαδημοτικό φορέα, των Δήμων Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, η τουριστική και φιλοπεριβαλλοντική αξιοποίηση του γεωπάρκου Χελμού – Βουραϊκού, ένα από τα τέσσερα στην Ελλάδα, χαρακτηρισμένο και πιστοποιημένο από την UNESCO, ενταγμένο στο δίκτυο NATURA, η στήριξη της κτηνοτροφίας, που αποτελεί το άλλο, εκτός τουρισμού, σημαντικό πόλο ανάπτυξης του Δήμου μας, καθώς και η κατασκευή και εγκατάσταση τουριστικού αναβατήρα (τελεφερίκ), που θα συνδέει την πόλη των Καλαβρύτων, με το Χιονοδρομικό Κέντρο, ως μια συνέχεια της μεταφορικής και τουριστικής διαδρομής, προαστιακός σιδηρόδρομος (Αθήνα – Πάτρα – Διακοπτό) Οδοντωτός Σιδηρόδρομος (Διακοπτό – Καλάβρυτα), τελεφερίκ (Καλάβρυτα – Χιονοδρομικό – τηλεσκόπιο Αρίσταρχος), που τώρα αρχίζουμε να μελετούμε, είναι, μερικές, μόνο, από τις αναπτυξιακές δράσεις και πρωτοβουλίες που στηρίζουμε και προωθούμε στην περιοχή μας και οι οποίες, εάν λειτουργήσουν, με τη νέα αντίληψη που προανέφερα, θα είναι βιώσιμες, ανταποδοτικές και θα προσφέρουν στην τοπική οικονομία και κοινωνία για τα επόμενα, πολλά, χρόνια.
