Του Δημήτρη Αβραμίδη
Σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος,
μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι «θα τιμήσει έως τέλους την εντολή που του
έδωσε ο Πατραϊκός λαός». Δηλαδή θα παραμείνει έως τέλους
δημοτικός σύμβουλος, επί κεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης
στο Δήμο Πατρέων.
Πρόκειται για μια έντιμη στάση ενός έντιμου πολιτικού. Οφείλει
πράγματι να τιμήσει την εντολή που έλαβε από το 16% των Πατρινών
δημοτών που τον ψήφισαν.
Ωστόσο είναι ταυτόχρονα υποψήφιος Δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας,
γεγονός που προκαλεί ορισμένες επιπλοκές.
Η βασική επιπλοκή έχει να κάνει με την ιδιότητα του δημότη. Καθώς
προκύπτει ο Αλεξόπουλος έχει αποφασίσει να είναι υποψήφιος
δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας, χωρίς να είναι δημότης Δυτικής Αχαΐας. Ζητά
να τον ψηφίσουν αλλά ο ίδιος δεν θα ψηφίσει τον εαυτό του.
Είναι γεγονός ότι ο νόμος του δίνει αυτή τη δυνατότητα. Αλλά όπως
ξέρουμε, το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό.
Θα μπορούσε βέβαια να παραιτηθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο της
Πάτρας και να αφοσιωθεί στα καθήκοντά του ως υποψήφιος δήμαρχος
Δυτικής Αχαΐας. Σε αυτήν την περίπτωση δεν θα τιμούσε την εντολή των
Πατρινών αλλά, είναι βέβαιο, κανείς στην Πάτρα δεν θα καταλάβαινε
την απουσία του.
Δεν το κάνει όμως, θα μείνει στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας «έως
τέλους» για ένα επί πλέον λόγο. Μια παραίτησή του από το Δημοτικό
Συμβούλιο της Πάτρας θα προκαλούσε αυτόματα την απομάκρυνσή του
από την προεδρία του ΣΥΔΙΣΑ.
Αυτό θα είχε τις εξής συνέπειες: Θα έχανε το μισθό του από το ΣΥΔΙΣΑ.
Γιατί να ρισκάρει πέντε-έξι σίγουρα μηνιάτικα;
Μα το σημαντικότερο είναι πως θα έχανε τα οφέλη, οικονομικά και
πολιτικά, που του δίνει η ιδιότητα του προέδρου του ΣΥΔΙΣΑ, ενός
Συνδέσμου που έχει μετατραπεί σε βασικό όργανο προώθησης της
προεκλογικής του εκστρατείας.
Θα τιμήσει την εντολή των Πατρινών. Ωραία λόγια. Που πίσω τους
κρύβονται προσωπικές σκοπιμότητες και ατομικές στρατηγικές.
