Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του σπουδαίου Ιστορικού της νεότερης Ελλάδας Γιώργου Β. Δερτιλή. Ενός άξιου επιστήμονα, με ξεχωριστό αποτύπωμα στο πανεπιστήμιο, στην έρευνα και στη συγγραφή. Αλλά και ενός δραστήριου πολίτη.Είχε τη δική του συμβολή στην ανάπτυξη της ιστορικής επιστήμης από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 με πολλούς τρόπους: διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Και αργότερα, στην έδρα ελληνικών σπουδών της École des hautes études en sciences sociales στο Παρίσι. Ιδρύοντας το Ιστορικό Αρχείο του Πανεπιστημίου. Μία ιδέα που συνέλαβε ο ίδιος. Και, ασφαλώς, συγγράφοντας ένα πολύτιμο έργο, αποκορύφωμα του οποίου είναι η Ιστορία του Ελληνικού Κράτους.
Η πρόσφατη εκλογή του στην Ακαδημία Αθηνών ήταν το επιστέγασμα μιας λαμπρής σταδιοδρομίας και μιας συνεπούς δημόσιας πορείας. Γιατί ο Δερτιλής υπήρξε ένας παρεμβατικός διανοούμενος. Με καθαρή ματιά και με αληθινή ανησυχία για την πρόοδο του τόπου. «Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται και σπανίως διδάσκει», έλεγε.
«Απλώς, δείχνει πώς μπορεί μια κοινωνία να αποφεύγει στο μέλλον τα σφάλματα του παρελθόντος». Συγκρατούμε με σεβασμό τα λόγια του…
Στην αγαπημένη του Εριέττα, στους πιστούς μαθητές και σε όλους τους δικούς του ανθρώπους απευθύνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
