Πρός
τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν
Παιδιά μου εὐλογημένα,
Σήμερα, τήν ἡμέρα τήν λαμπρή καί ἁγία, τήν πανευφρόσυνη καί σωτήρια, μέ χαρά ἀνεκλάλητη, ἑορτάζομε τήν Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν δική μας ἀνάσταση καί σωτηρία.
Σήμερα ἑορτάζομε τήν νίκη τῆς ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου καί πανηγυρίζομε, γιατί ἀπολαμβάνομε καί πάλι τήν παραδείσια ἀγαλλίαση, τήν εἰρήνη, τήν κοινωνία μέ τόν Σωτῆρα μας, μέ τούς συνανθρώπους μας καί τήν συνδιαλλαγή μας μέ τήν ὃλη δημιουργία τοῦ Θεοῦ.
Καμμιά δυσκολία, κανένα πρόβλημα, καμμιά στενοχώρια, οὒτε λύπη, οὒτε ἀσθένεια, οὒτε αὐτός ὁ θάνατος δύνανται νά σκιάσουν τήν ἀναστάσιμη χαρά, πού πηγάζει ἀπό τόν Πανάγιο Τάφο, ἀπό τόν ὁποῖον «ζωή φύεται πέρας οὐκ ἔχουσα». Αὐτό βιώνομε, αὐτό ζοῦμε, ὅσοι πιστοί, ὅσοι εὐσεβεῖς καί φιλόθεοι μετέχομε τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως, κατά τόν λόγον τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Σ’ αὐτή τήν παγκόσμια ἀλλά καί ὑπερκόσμια πανήγυρη μετέχουν οἱ Ἄγγελοι καί πάντες οἱ Ἅγιοι οἱ ἀπ’ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστήσαντες, μετέχει καί ἡ σύμπασα κτίσις. «Σήμερον πᾶσα κτίσις ἀγάλλεται καί χαίρει, ὃτι Χριστός Ἀνέστη καί ἃδης ἐσκυλεύθη».
Αὐτή τήν ἀναστάσιμη χαρά καί οὐράνια ἐμπειρία γεύονται οἱ θεούμενοι, ὃλοι ὃσοι ἒκαναν τήν καρδιά τους τόπο καταπαύσεως τοῦ σαρκί παθόντος καί ἐκ τάφου ἀνατείλαντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὃλοι οἱ ἂλλοι μένουν ἒξω τοῦ Νυμφῶνος, μένουν δυστυχῶς, ἠθελημένα στό σκοτάδι, ἀπολαμβάνουν τόν ζόφο τῆς θλιβερῆς μοναξιᾶς καί τῆς ἀπανθρωπίας καί βαδίζουν ἀπό τό τίποτα στό πουθενά, ἀφοῦ δέν ζοῦν πραγματικά, ἀλλά ὑπάρχουν ὡς ἁπλές βιολογικές ὑπάρξεις. Γιά τόν ἂνθρωπο, ὁ ὁποῖος διάγει μακράν τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς λέγει: «Νοῦς ἀποστάς τοῦ Θεοῦ ἢ κτηνώδης ἢ δαιμονιώδης γίνεται».
Αὐτή εἶναι ἡ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀναστάσεως, αὐτή εἶναι ἡ ἀπάντηση τῶν θεουμένων, τῶν Ἁγίων διαχρονικά, στό ἐρώτημα: «γιατί τόσος πόνος στόν κόσμο, γιατί τόση ὀσμή θανάτου, γιατί τόσο μῖσος, γιατί ὁ πόλεμος, γιατί τόσα ἐγκλήματα, γιατί τόσος παραλογισμός;!!!».
Παιδιά μου ἀγαπητά καί περιπόθητα,
Κρατεῖστε στήν καρδιά σας ὡς θησαυρόν ἀτίμητο, τήν χαρά πού πηγάζει ἀπό τόν Πανάγιο Τάφο, ἀπό τόν ὄλβιο Τάφο, ἀπό τό κενό (ἄδειο) καί καινό (καινούργιο) Μνῆμα τῆς Ἀναστάσεως, γιά τήν ὁποία χαρά ὁ ἲδιος ὁ Κύριος μᾶς βεβαιώνει, ὃτι εἶναι ἀτελεύτητη καί οὐδείς δύναται νά μᾶς τήν ἀφαιρέσῃ.
Φυλάξτε ὡς πολύτιμο μαργαρίτη τήν εἰρήνη, ἡ ὁποία εἶναι ὑπόθεση ἐσωτερική, βαθειᾶς, οὐσιαστικῆς σχέσεως καί κοινωνίας μέ τόν Ἀναστάντα Κύριο καί ἰσορροπίας τῶν ἐσωτερικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ὁποία διακτινίζεται ὡς ἑνότητα καί κοινωνία μέ τόν συνάνθρωπο.
Χαρεῖτε τήν ὀμορφιά τῆς Ἀγάπης, ὃπως βιώνεται στό κλῖμα τῆς Ἀναστάσεως. Ἀκοῦστε τόν ἱερό Ὑμνογράφο, πού ἐν εὐφροσύνῃ παραγγέλλει: «Ἀναστάσεως ἡμέρα καί λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα, εἲπομεν ἀδελφοί καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς, συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει…»
Ἀπολαῦστε τήν ἀτελεύτητη ζωή, πού εἶναι ὁ ἲδιος ὁ Κύριός μας, ὁ Ὁποῖος σαρκώθηκε, σταυρώθηκε, κατέβηκε στόν ἅδη καί ἀνέστη ἐκ νεκρῶν γιά τήν ἰδική μας σωτηρία καί λύτρωση. Ζῆστε αὐτή τήν οὐράνια μακαριότητα μέσα στήν Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως μέ τήν συμμετοχή στήν Μυστηριακή ζωή.
Μήνυμα ἀγάπης καί ἀσπασμούς ἀναστασίμους ἀπευθύνω μαζί σας, αὐτή τήν κλητή καί ἁγία ἡμέρα καί στούς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς εὑρισκομένους Ἕλληνας Ὀρθοδόξους ἀδελφούς μας, οἱ ὁποῖοι κρατᾶνε ὡς θησαυρόν ἀτίμητο τήν Ὀρθόδοξη πίστη καί παράδοσή μας καί ἀγωνίζονται νά βαστάσουν ἄσβεστη τήν λαμπάδα τῆς Ἀναστάσεως καί νά παραδώσουν τήν ἱερά παρακαταθήκη τοῦ Γένους μας, στά παιδιά τους.
Σᾶς ἐναγκαλίζομαι ὃλους καί σᾶς ἀσπάζομαι ἀναστάσιμα καί εὒχομαι νά ἒχετε πάντα Ἀνάσταση, χαρά, εἰρήνη καί εὐτυχία στήν καρδιά σας, στό σπίτι σας, στόν τόπο μας.
Εἰς ἒτη πολλά νά ἑορτάζετε αὐτή τήν λαμπρή καί μεγάλη ἡμέρα. Νά χαίρεστε ὃ,τι ἀγαπᾶτε κατά Θεόν καί νά ἀπολαμβάνετε μόνο εὐτυχισμένες, ἀναστάσιμες, πανευφρόσυνες ἡμέρες καί στιγμές στή ζωή σας.
Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
U Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
