ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΒΟΛΗ *
Η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για τον ιό SARS- CoV- 2 έχει τεθεί στο επίκεντρο των συζητήσεων το τελευταίο χρονικό διάστημα, δημιουργώντας νομικά ερωτηματικά που αναφύονται από τη σύγκρουση του αγαθού της δημόσιας υγείας και της ιδιωτικότητας και ελεύθερης επιλογής του ατόμου. Είναι, όμως, ακόμη πρώιμο και βιαστικό το οποιοδήποτε συμπέρασμα, αν δεν συγκεκριμενοποιηθούν δύο παράμετροι. Πρώτον, ποιο θα είναι τελικά το ποσοστό των ενηλίκων που αυτοβούλως θα εμβολιαστούν και δεύτερον, η απλοποίηση χορήγησης της επόμενης δόσης, είτε για την ενίσχυση του τίτλου αντισωμάτων είτε για την περίπτωση μεταλλάξεων που δεν θα αντιμετωπίζονται με τα σημερινά εμβόλια.
Αναντίρρητα, η προάσπιση της δημόσιας υγείας αποτελεί πρωτεύοντα στόχο για μια ευνομούμενη πολιτεία και υπερτερεί, τουλάχιστον στην απλή λογική, έναντι του ατομικού δικαιώματος του οποιουδήποτε πολίτη. Αρκεί η άρνηση κάποιου να εμβολιαστεί να θέτει πραγματικά σε κίνδυνο τους υπόλοιπους. Στην πιθανή περίπτωση, όμως, όπου θα έχει εμβολιαστεί πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού και η διαδικασία χορήγησης των νέων δόσεων θα είναι εύκολη και μαζική, τότε δεν θα υπάρχει φόβος μετάδοσης από τους ανεμβολίαστους πολίτες στους υπόλοιπους. Ο κίνδυνος περιορίζεται, εφόσον νοσήσουν, μόνο στην προσβολή της υγείας των μη εμβολιασθέντων.
Στην περίπτωση αυτή η καλύτερη απάντηση για τους αντιεμβολιαστές δεν είναι η δια του νόμου υποχρέωση του εμβολιασμού. Η μεγάλη συμμετοχή του πληθυσμού στο εμβολιαστικό πρόγραμμα θα τους απομονώσει ηθικά και κοινωνικά και θα διαφοροποιηθούν όταν θα αντιληφθούν την υγειονομική προστασία που απολαμβάνουν όσοι έχουν εμβολιαστεί.
Εξαίρεση αποτελεί ο κίνδυνος της διακοπής της απρόσκοπτης λειτουργίας σε υπηρεσίες όπως τα νοσηλευτικά ιδρύματα ή τα σώματα ασφαλείας, αν μεγάλος αριθμός εργαζομένων δεν έχει εμβολιαστεί. Αν τυχόν νοσήσει, ταυτόχρονα, μεγάλος αριθμός ανεμβολίαστων υγειονομικών, τότε δεν τίθεται σε κίνδυνο μόνο η υγεία των ιδίων αλλά και η δημόσια υγεία, η οποία πλήττεται σε μέγιστο βαθμό από την ανεπαρκή λειτουργία ενός νοσοκομείου. Οι περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ξεχωριστά.
* Ο Κωνσταντίνος Σβόλης είναι ιατρός, καρδιολόγος και δημοτικός σύμβουλος.
