Η μεγάλη ώρα της ονομασίας του Εθνικού κλειστού γυμναστηρίου στο Κουκούλι σε «Σάλα Κώστας Πετρόπουλος» είναι σήμερα στις 6μ.μ.), με την εκδήλωση που θα διοργανώσει η Επιτροπή Διοίκησης του ΠΕΑΚ να δίνει την ευκαιρία να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι.
Αυτό ακριβώς θα κάνουμε σήμερα, ταξιδεύοντάς σας πίσω στον χρόνο με τις αναμνήσεις ανθρώπων του μπάσκετ της περιοχής, που έχουν να καταθέσουν μαρτυρίες από τον «Νουρέγιεφ» του ελληνικού μπάσκετ.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΙΑΝΟΣ
«Συγκάτοικοι στις αποστολές»
«Οταν μιλάμε για τον Κώστα Πετρόπουλο, μιλάμε για την χαρά του μπάσκετ. Υπήρξαμε συμπαίκτες στον Απόλλωνα από το 1982 έως το 1987 και έχουμε περάσει πολλά μαζί. Εμένα μου αρκεί το ότι έπαιξα μαζί του. Ηταν ευλογία για μένα. Ημασταν συγκάτοικοι στις αποστολές του Απόλλωνα και παρότι λιγομίλητοι σαν χαρακτήρες και οι δυο, είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον, κάτι που μας βοήθησε και στον αγωνιστικό χώρο. Το μεγαλείο του Κώστα είναι ότι έφτασε τόσο ψηλά, στον ουρανό του μπάσκετ, παρά τους τραυματισμούς που είχε».
ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΙΟΥΤΣΟΥΚΑΛΗΣ
«Χόρευε στην προπόνηση»
«Στην πρώτη συνέντευξη που είχα δώσει στην εφημερίδα ”Σπορ του Βορρά” είχα δηλώσει ότι ήθελα να γίνω συμπαίκτης με τον Κώστα Πετρόπουλο. Αυτό τελικά συνέβη την περίοδο 1984-1987, όταν κατέβηκα στην Πάτρα μαζί με τον Βαγγέλη Αγγέλου. Ηταν η πιο ”χρυσή” εποχή του Απόλλωνα, καθώς παίξαμε και στην Ευρώπη. Θυμάμαια ακόμη την πλάκα που κάναμε στις προπονήσεις. Βάζαμε μουσική για ζέσταμα και αφήναμε τον πετρόπουλο να κάνει τα χορευτικά και εμείς χειροκροτούσαμε. Ημασταν συγκάτοικοι και στις αποστολές της Εθνικές Παίδων και Εφήβων. Εγώ τότε έπαζα στον Δημόκριτο Θεσσαλονίκης».
ΑΛΕΚΟΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
«Τον έμαθε ο Αζάια Ράιντερ»
«Επαιξα μαζί του από το 1976 έως το 1987. Ηταν εξωπραγματικός παίκτης, φαινόμενο για την εποχή του και όχι μόνο. Για μένα ήταν ο πρόγονος των κινήσεων ενός φόργουορντ σε επίπεδο ΝΒΑ. Θυμάμαι ακόμη όταν πήγα το 2000 στις ΗΠΑ για να δω τους Ατλάντα Χοκς, είχα πει στον Αϊζάια Ράιντερ ότι αυτό που έκανε ο ίδιος τα είχε πρωτοκάνει ένας συμπαίκτης μου τη 10ετία του ΄80. Είμαι περήφανος που παίξαμε μαζί. Θυμάμαι ότι όταν αγωνιζόμασταν με ομάδες που ξέραμε ότι θα τις νικήσουμε εύκολα, κλείναμε από το ημίχρονο τραπέζι για τα μπουζούκια για να ακούσουμε τα ”Παιδιά από την Πάτρα”».
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΕΡΔΕΣΗΣ
«Με έβαλε πλέι-μέικερ»
«Τον είχα προπονητή στην Απολλωνιάδα και ήταν αυτός που με ανέβασε στην πρώτη ομάδα του Απόλλωνα και γίναμε συμπαίκτες από το 1983 έως το 1987. Ηταν, μάλιστα, αυτός που έπεισε τον Νταν Νικήτα να με βάλει πλέι-μέικερ. Ηταν διαφορετικό το μπάσκετ τότε, υπήρχε δέος, αγνότητα και σεβασμός, ειδικά για τον Κώστα. Ο Κώστας ανέβαζε και εμάς τους συμπαίκτες του. Θυμάμαι ακόμη ένα παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στον «Τάφο του Ινδού», όταν πέτυχε ένα φοβερό coast to coast καλάθι, περνώντας παίκτες στον αέρα και τον χειροκρόταγε όλο το γήπεδο. Ηταν σαν να το έβαλα εγώ ο ίδιος, τόση περηφάνια ένιωσα».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΡΟΠΟΛΙΘΑΣ
«Στην Γυμναστική Ακαδημία…»
«Είμαι 3-4 χρόνια μικρότερός του. Τον βρήκα πιο παλιά σειρά από μένα στην Γυμναστική Ακαδημία. Παίζαμε τα μονά μας, ήταν από τους λόγους που ξεκίνησα το μπάσκετ. Ημασταν αντίπαλοι και στην ΕΑΠ, στον Σπόρτιγκ, στον Ολυμπιακό και στον Παναθηναϊκό, τον βρήκα και στις Εθνικές ομάδες. Θυμάμαι ακόμη ότι μου έλεγε ότι πάνω από όλα είναι η προπόνηση. Περνούσε πολλές ώρες καθημερινά μέσα στο γήπεδο. Το μπάσκετ στην επαρχία τότε δεν είχε τη δυναμική του ποδοσφαίρου, όμως ο Πετρόπουλος το έκανε κάτι ξεχωριστό, ειδικά για την Πάτρα».
ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΙΟΧΑΛΗΣ
«Βοήθεια 50 χρόνια πριν…»
«Οταν έπαιζα στην ΕΑΠ, μου παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα στο γόνατο. Ο Κώστας Πετρόπουλος δεν με ήξερε προσωπικά, ότι είχε κάνει επέμβαση στο πόδι του. Εγώ πήρα το θάρρος και τον ενόχλησα. Με καλοδέχτηκε στο σπίτι του, σαν να ήμουν ο αδερφός του. Με συμβούλευσε και με κατατόπισε για το τι πρέπει να κάνω, που να απευθυνθώ. Εχουν περάσει 50 χρόνια από τότε, όμως αυτό εγώ δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Εγώ έπαιζα στην ΕΑΠ, αυτός στην Εθνική ομάδα και στον Απόλλωνα και όμως η περίπτωσή μου δεν τον άφησε αδιάφορο».
ΠΗΓΗ: εφημερίδα Πελοπόννησος
