ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΕΒΙΔΙΩΤΗ
Καθηγητή Φυσικής Αγωγής
Η Πάτρα το επόμενο Σαββατοκύριακο ετοιμάζεται να φιλοξενήσει για μια ακόμα φορά το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στίβου , την κορυφαία εγχώρια διοργάνωση στο άθλημα.
Κάτι τέτοιες ημέρες το μυαλό μου γυρίζει συχνά σε ένα μεσημέρι του Μάη πριν από πολλά χρόνια. Μαθητής ακόμα , εκείνη την ημέρα φεύγοντας από το σχολείο χαιρέτησα τους συμμαθητές μου και τους ευχήθηκα να περάσουν καλά στην πενταήμερη εκδρομή τους. Το επόμενο πρωί θα έφευγαν για Θεσσαλονίκη. Εγώ; Εγώ το μεσημέρι της ίδιας ημέρας θα ταξίδευα στην Αθήνα μαζί με τους υπόλοιπους συναθλητές μου . Την επόμενη ημέρα ξεκινούσε στο στάδιο Καραϊσκάκη το Πανελλήνιο σχολικό πρωτάθλημα. Αγώνας στόχος για τη συγκεκριμένη χρονιά.
Όλοι οι συμμαθητές μου τις προηγούμενες ημέρες ήταν ενθουσιασμένοι, και το μοναδικό θέμα συζήτησης ήταν το τι θα κάνουν στη Θεσσαλονίκη , που θα πάνε και πως θα διασκεδάσουν. Απεναντίας εγώ, το μόνο που με απασχολούσε ήταν ο αγώνας. Έτσι κι αλλιώς είδη από τα χρόνια του γυμνασίου, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας είχα πάει για αγώνες. Έτσι και αλλιώς δεν ήταν η πρώτη , ούτε και η τελευταία φορά που στη σύντομη και μικρού βελινεκούς αθλητική μου καριέρα έχανα μια εκδρομή ή μια έξοδο για διασκέδαση γιατί είχα αγώνες ή προπόνηση. Το συναίσθημα όμως ήταν πάντα το ίδιο Απερίγραπτη χαρά και ικανοποίηση όταν το αποτέλεσμα μετά από κάποιον αγώνα ήταν καλό, υπομονή κι επιμονή ,μέχρι τον επόμενο όταν δεν ήταν.
Κάπως έτσι νοιώθουν και οι περισσότεροι από τους αθλητές που θα έρθουν στην Πάτρα από όλες τις γωνιές της Ελλάδας το επόμενο Σαββατοκύριακο για να αγωνιστούν. Μερικοί από αυτούς έρχονται για να διεκδικήσουν τον τίτλο του Παννεληνιονίκη άλλοι για να πιάσουν όρια για το παγκόσμιο πρωτάθλημα και άλλοι απλά για να κάνουν ένα ατομικό ρεκόρ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πριν φτάσουν εδώ, έχουν πει πολλά «όχι» σε καφέδες και ξενύχτια, έχουν χάσει πολλές εκδρομές . Έχουν περάσει ατελείωτες ώρας σε ένα γήπεδο προσπαθώντας να προετοιμαστούν για να μπορέσουν να βελτιώσουν το ρεκόρ τους μερικά μόνο εκατοστά.
Και έρχονται εδώ γεμάτοι με αγωνία και άγχος ,αν θα τα καταφέρουν. Αν θα δουν αυτά τα λίγα εκατοστά πάνω ή κάτω από το ρεκόρ τους. Έρχονται εδώ διεκδικώντας λίγη από την προσοχή μας ,το σεβασμό μας και το χειροκρότημά μας . Ας τους τα δώσουμε λοιπόν ,πηγαίνοντας αυτό το Σαββατοκύριακο στο Παμπελοποννησιακό στάδιο και παρακολουθώντας τις προσπάθειές τους από κοντά. Ας πάρουμε μαζί μας και τα παιδιά μας λέγοντάς τους πως στον αγωνιστικό χώρο του σταδίου θα δούμε ανθρώπους που έχουν προσπαθήσει πολύ πριν φτάσουν εδώ. Κι όλα αυτά για λίγα εκατοστά ….
