Λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα της νέας παράστασης της θεατρικής ομάδας “ΕΙΡΜΟΣ” , μιλήσαμε με τον εμπνευστή και δημιουργό της καλλιτεχνικής ομάδας Τάκη Καμπέρο.
Διαβάστε την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε μαζί του:
Kατ αρχάς να ξεκινήσουμε από την πηγή έμπνευσης;
Πηγή έμπνευσης μπορεί να είναι ό, τι μου προκαλεί το ενδιαφέρον αλλά και ό, τι μου είναι αποκρουστικό. Από μια ακαθόριστη στιγμή, από ένα αστείο περιστατικό έως τις διαταραγμένες ανθρώπινες σχέσεις ή τον χαμένο αξιακό μας κώδικα. Όποιος παρακολούθησε πέρυσι την “Ιουλιέτα” εύκολα μπορούσε να διαπιστώσει ότι τίποτα δε θύμιζε το Σαιξπηρικό δράμα παρά μόνο ο έρωτας των δύο κεντρικών προσώπων σε ένα συγκρουσιακό περιβάλλον ετερόκλητων χαρακτήρων με κοινό τόπο και στόχο τον εύκολο πλουτισμό και την εφήμερη δόξα. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν ότι οι παθογένειες της καθεστηκυίας τάξης μιας άλλης εποχής, ήταν μια αιτία αφόρμησης η οποία μετουσιώθηκε σε θεατρικό έργο που προβλημάτισε αλλά και ψυχαγώγησε το κοινό.
- Πώς γεννήθηκε ο ΕΙΡΜΟΣ και γιατί “βαφτίστηκε” έτσι;
Ο “ειρμός” δεν είναι αποτέλεσμα μιας παρόρμησης της στιγμής ή μιας ευκαιριακής πνευματικής αναζήτησης. Ξέρετε, τα βιώματά μου ως θεατής του θεάτρου τη δεκαετία του ’70 στην Αχαγιά είναι ποικίλα. Εμείς οι παλαιότεροι είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε στην πόλη μας μεγάλες θεατρικές παραγωγές και να θαυμάσουμε από κοντά τους σπουδαιότερους ηθοποιούς του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου. Εμπειρία ανεπανάληπτη για την εποχή , όπως και ανεπανάληπτη η πρώτη παράσταση που παρακολούθησα στην Επίδαυρο το καλοκαίρι του ’79. Ποτέ δεν έπαψα από τότε να βλέπω θέατρο. Βέβαια, αν και στα χρόνια που ακολούθησαν, οι καλλιτεχνικές μου ανησυχίες περιορίστηκαν στο σχέδιο, τη ζωγραφική, τη γελοιογραφία και την κατασκευή καρναβαλικών στοιχείων, πάντοτε υπήρχε στο μυαλό μου η δημιουργία μιας ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας μέχρι που οι συνθήκες ωρίμασαν και γεννήθηκε ο “ειρμός”.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, είναι γνωστό ότι ως ερμηνεία της λέξης “ειρμός” ορίζεται η νοηματική συνοχή ή η αλληλουχία σκέψεων. Κάπως έτσι προέκυψε και η ονοματοδοσία στον δικό μας “ειρμό”, με μια μικρή παράφραση της πραγματικής ερμηνείας του όρου, μεταφραζόμενη ως αλληλουχία και σύνδεση προσωπικών θεατρικών εικόνων και μακρόχρονων καλλιτεχνικών δράσεων μέχρι την τελική ίδρυσή του.
- Πόσο δύσκολο είναι, εν μέσω αντικειμενικών δυσκολιών, να ασχοληθούν τα παιδιά με την τέχνη στο στενό περιβάλλον της περιφέρειας;
Ο “ειρμός” αποτελείται από 20 παιδιά που η συντριπτική τους πλειοψηφία έχει γνώσεις χορού, μοντέρνου και κλασικού μπαλέτου, θεωρίας της μουσικής, μουσικών οργάνων, χορωδίας και πολλών άλλων δεξιοτήτων που κάνουν πιο εύκολο το έργο μας. Στην περιοχή μας εδώ και αρκετά χρόνια έχουν σταδιακά δημιουργηθεί οι κατάλληλες καλλιτεχνικές υποδομές.
Η μουσική και ο χορός που διδάσκονται στα ωδεία και στις σχολές χορού πιστεύω ότι λειτουργούν ευεργετικά για το ερασιτεχνικό θέατρο, χτίζοντας το καλλιτεχνικό υπόβαθρο στις τρυφερές ηλικίες. Υπό αυτές τις συνθήκες θεωρώ ότι το τοπίο έχει αλλάξει και οι αντικειμενικές δυσκολίες ξεπερνιούνται αφού χορός, μουσική και θέατρο έχουν διεισδύσει για τα καλά στην τοπική κοινωνία.
-Αντιμετωπίσατε κάποια στιγμή την καχυποψία της κοινωνίας για το τί μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη της ανθρώπινης προσωπικότητας το θέατρο;
Ο “ειρμός” διάγει τον 6ο χρόνο ζωής του και επειδή επενδύουμε στο πρωτογενές δημιουργικό κεφάλαιο, μπορώ να πω ότι την πρώτη χρονιά εισπράξαμε όχι ακριβώς μια καχυποψία, περισσότερο παρατηρήσαμε μια αμηχανία, θα τολμούσα να πω και μια έλλειψη γνώσης των “θεραπευτικών” ιδιοτήτων του θεάτρου στην ανθρώπινη ψυχή, πόσο μάλλον στην παιδική. Σχεδόν με βεβαιότητα τώρα, έξι χρόνια μετά, μπορώ να ισχυριστώ ότι όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι το θέατρο είναι εργαλείο για την πνευματική ανέλιξη, διότι ενσαρκώνει την ανάγκη του ανθρώπου για αρμονία και ισορροπία. Η λέξη “κωμωδία” προέρχεται από τις λέξεις “κώμος” και “ωδή”. Και κάνω αυτή την αναφορά, διότι πιστεύω βαθιά ότι όλοι εμείς στον “ειρμό”, συντελεστές, μικροί ηθοποιοί και θεατές, μετουσιώνουμε αυτό που ο Αριστοτέλης δέχεται ως ερμηνεία της λέξης “κώμος”: Μια ζωντανή θορυβώδικη συντροφιά, μια παρέα που γλεντάει, χαίρεται, τραγουδάει και διασκεδάζει με φοβερό κέφι, μισομεθυσμένη, λατρεύοντας τον Διόνυσο.
- Μέχρι σήμερα, οι εξαιρετικές παραγωγές σας, γνώρισαν μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό. Εκτιμάτε ότι είναι το θέμα, η συνολική εικόνα της παραγωγής, ή η ανάγκη των παιδιών και γενικά της κοινωνίας να εκφραστεί μέσα από την τέχνη του θεάτρου;.
.
Νομίζω και τα δύο. Εξήγησα και νωρίτερα στον κόσμο που δε μας γνωρίζει ότι ο “ειρμός” είναι μια θεατρική ομάδα που παίζουν παιδιά. Είμαστε όλοι ερασιτέχνες και τα παιδιά και εμείς οι μεγαλύτεροι που τα πλαισιώνουμε και τα καθοδηγούμε. Πιστεύουμε στον ερασιτεχνισμό και τον υπηρετούμε με πίστη, με τη διαφορά όμως ότι κινούμαστε σε συγκεκριμένο πλαίσιο που βασίζεται σε προκαθορισμένους κανόνες και αυστηρά χρονοδιάγραμματα. Αυτονόητο είναι ότι απαιτείται απόλυτη πειθαρχία και συνεργατικότητα απ’ την πλευρά των παιδιών. Όλα αυτά ίσως να ακούγονται σαν πάρεργο για τις μικρές ηλικίες. Τα παιδιά μας όμως έχουν πλέον εκπαιδευτεί σε αυτούς τους ρυθμούς, διασκεδάζουν στις πρόβες και η όλη διαδικασία έχει εξελιχθεί σε ένα ατέλειωτο θεατρικό παιχνίδι με βαθιά προσέγγιση στη δραματοποίηση, την παντομίμα, τη χορομιμική και τη μιμική έκφραση. Ποτέ δεν μπήκαμε εμπόδιο όμως στην ελεύθερη έκφρασή τους, ουκ ολίγες είναι οι φορές που ξεδίπλωσαν το πηγαίο ταλέντο τους πάνω στο σανίδι, και στην κίνηση και στον λόγο, χωρίς καμιά δική μας παρέμβαση.
Βλέπετε λοιπόν ότι τα παιδιά, άλλοτε μέσα από κανόνες και άλλοτε πηγαία, εκφράζονται μέσα από το θέατρο, ο κόσμος από την πλευρά του το εισπράττει αυτό, αναγνωρίζει την προσπάθεια και μας εμπιστεύεται τα παιδιά του. Από την άλλη οι θεατές, ντόπιοι και επισκέπτες της Δυτικής Αχαΐας μας έχουν αγκαλιάσει , μας δείχνουν την αγάπη τους, επιθυμούν να δουν καλό ερασιτεχνικό θέατρο γιατί τους εκφράζει. Έρχονται, παρακολουθούν φανατικά τις παραστάσεις μας, διασκεδάζουν μαζί μας.
- Θα θέλαμε πολύ να μοιραστείτε μαζί μας, τα όνειρά σας για το μέλλον, διαπιστώνοντας φυσικά, ότι ο πήχης για τον ΕΙΡΜΟ, ανεβαίνει όλο και περισσότερο
Στον “ειρμό” δεν αντιδρούμε. Δρούμε.
Ο “ειρμός” είναι ένα ζωντανό κύτταρο στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της περιοχής, είναι μια κατάκτηση όχι μόνο δική μας αλλά και του κόσμου που επιβραβεύει την προσπάθειά μας. Γι’ αυτό λοιπόν βασική μας προτεραιότητα στον παρόντα χρόνο είναι να μπορέσουμε να κρατηθούμε σ’ αυτό το επίπεδο ώστε να διαμορφώσουμε τις συνθήκες του αύριο. Το αύριο το δικό μας, δεν το ονειρευόμαστε με βραβεία και τρόπαια, με χειροκροτήματα και αποθέωση. Το κυνήγι μιας μάταιης δόξας μέσω του ερασιτεχνισμού δεν απέχει και πολύ από μια θλιβερή γραφικότητα. Απλά, επιδίωξή μας είναι να υπερασπιστούμε αυτό που όλοι μαζί χτίσαμε μέχρι σήμερα με διάρκεια και αξιοπρεπή παρουσία στα δρώμενα του τόπου μας. Νωρίτερα αναφέρθηκα στις συνθήκες που πρέπει να διαμορφώσουμε εμείς. Χρειάζονται όμως και οι συνθήκες που πρέπει να διαμορφωθούν από τους θεσμούς, από την τοπική αυτοδιοίκηση με τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών όπως πολυχώρων, ανοικτού θεάτρου κ.α. Είναι ζητήματα για τα οποία έχω τοποθετηθεί δημόσια στο παρελθόν, νομίζω απόλυτα τεκμηριωμένα, και δε χρειάζεται να τα επαναλαμβάνω.
- Μιλήστε μας, λίγο για τη φετινή παραγωγή
Στο δια ταύτα λοιπόν. Φέτος είπα να ασχοληθώ με τον μύθο του μουσικού και αοιδού της αρχαιότητας, Ορφέα, και το γνωστό σε όλους ταξίδι του στον Άδη. Το αποτέλεσμα πιστεύω ότι είναι εξαιρετικό. Μια μουσική ιλαροτραγωδία που εκτυλίσσεται στο μακάβριο και αποκρουστικό σκηνικό του Άδη , όπου κυριαρχούν τα μαγευτικά τραγούδια των Σειρήνων, οι χαμένοι έρωτες στα σκοτάδια, τα πάθη που κουβαλούν μαζί τους οι ψυχές και οι αδυναμίες ακόμα κι αυτών των ίδιων των Θεών. Επέμεινα για μια ακόμη φορά στον αγαπημένο μου ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο στίχο, διότι είναι εύπεπτος, κατανοητός και αναδυκνείει τις ατάκες. Η
μουσική του έργου γράφτηκε από τον καλό φίλο και σπουδαίο Πατρινό μαέστρο Σταμάτη Λέκκα. Τη μουσική διδασκαλία των παιδιών του χορού, ανέλαβε η σύζυγός του και γνωστή σοπράνο Μαρία Θωμά. Πρέπει να ομολογήσω ότι οι εμπειρίες που αποκόμισαν τα παιδιά από τον επαγγελματισμό και κυρίως από τη διδασκαλία αυτών των ανθρώπων είναι μοναδικές. Τους ευχαριστώ. Επίσης, να ευχαριστήσω την οικογένειά μου, τη γυναίκα μου Βίκυ, στήριγμα και “ψυχή” της ομάδας από την πρώτη στιγμή, τη Γιώτα Θανασούλια και τον Βαγγέλη Καραμπελιά που όλα αυτά τα χρόνια ιδρώνουν μαζί μας και είναι πάντα δίπλα μας. Να ευχαριστήσω τους εκπολιτιστικούς συλλόγους που κατά καιρούς μας φιλοξενούν για τις παραστάσεις μας, τους χορηγούς μας όπως επίσης και τους χορηγούς επικοινωνίας που είναι αρρωγοί και συνοδοιπόροι στο εγχείρημά μας. Να ευχαριστήσω θερμά τον δήμαρχο Δυτικής Αχαΐας κ. Χρήστο Νικολάου, τον κ. Άκη Μπαχρά και την κα Πατρούλα Κοκκίνη για τα γρήγορα αντανακλαστικά που επέδειξαν πέντε χρόνια πριν και μας ενέταξαν στα “Δύμαια” προσφέροντάς μας έτσι την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή ώστε να πραγματοποιούμε όλα αυτά τα καλοκαίρια τις παραστάσεις μας στην περιφέρεια, αλλά και στην έδρα του δήμου. Τα λόγια και οι ευχαριστίες περισσεύουν για τα παιδιά του “ειρμού”, τους γονείς τους και όλον αυτό τον κόσμο που πιστά μας ακολουθεί. Τέλος να ευχαριστήσω κι εσάς θερμά για το βήμα και την ευκαιρία που μου προσφέρατε ώστε να αναπτύξω κάποιες θέσεις και απόψεις μέσα απ’ τη φιλόξενη σελίδα σας.
