Η προοπτική εισαγωγής της Παναχαϊκής στο Χρηματιστήριο

ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΡΟΥΠΑ

Η Παναχαϊκή αντιμετωπίζει εκ νέου σοβαρά προβλήματα τόσο εξωαγωνιστικά, όσο και αγωνιστικά. Το σίγουρο πάντως είναι πως αν δεν γίνουν συντονισμένες κινήσεις η ιστορική ομάδα της πόλης μας κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από διάφορους επίδοξους αγοραστές με επιπτώσεις που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε από το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. 

Μπορεί το εγχείρημα της «Παναχαϊκής Συμμαχίας» να δείχνει πως οδεύει προς το τέλος – ποιό συγκεκριμένα τελείωσε – όμως η λύση δεν είναι ή άμεση φυγή των μετόχων. Με δεδομένο ότι με την σημερινή της εικόνα η Παναχαϊκή ίσως είναι από τις ελάχιστες ομάδες στην χώρα που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «μαγαζί γωνία», λύσεις που να αναδεικνύουν την θετική αυτή ιδιαιτερότητα, προσφέροντας ταυτόχρονα και διέξοδο υπάρχουν. Αρκεί η απεμπλοκή των υφισταμένων μετόχων να μην γίνει βεβιασμένα.

Κάθε εγχείρημα συλλογικό, συναντά πολλές φορές στην πορεία του προβλήματα. Ειδικά στην αρχή όταν πρέπει η ζύμωση προσωπικοτήτων και ιδεών να καταλήξει σε ένα αφήγημα που όλοι θα δεχθούν και θα υπηρετήσουν. Νομοτελειακά λοιπόν κάποια στιγμή η διάσταση απόψεων θα αναδεικνυόταν και για το επιτυχημένο μέχρι σήμερα εγχείρημα της «Παναχαϊκής Συμμαχίας». Ένα εγχείρημα που πανελλαδικά έχει χαρακτηρισθεί ως πρότυπο οργάνωσης και λειτουργίας ποδοσφαιρικής ομάδας. Σε μία υγιή διαδικασία η διάσταση απόψεων μπορεί να έχει και δημιουργικά ευεργετικά αποτελέσματα. Φαίνεται πως στην παρούσα φάση ο «δημιουργικός» αντίλογος έχει εκλείψει  με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αγωνιστικής επιβίωσης της ομάδας.

Τα διλήμματα πολλά. Τα προβλήματα ακόμα περισσότερα, αν αναλογισθεί κανείς το μετοχικό επίπεδο των ιδιοκτητών των ομάδων των χαμηλότερων κατηγοριών.  Δυστυχώς η ανάδειξη του στοιχήματος ως «αθλητικού» προϊόντος έχει αλλοιώσει σε μεγάλο βαθμό την όποια απόλυτη αθλητική καθαρότητα είχε μέχρι σήμερα ο χώρος. Η «Παναχαϊκή Συμμαχία» αποτέλεσε το ανάχωμα σε προσπάθειες η ομάδα να κατέληγε σε ιδιοκτησιακό καθεστώς με αμφίβολη στόχευση και ακόμα ποιο αδύναμη προσέγγιση ως προς την προώθηση υγιών κριτηρίων ανάδειξης πατρινών ποδοσφαιριστών.

Το εγχείρημα όμως είχε – ακόμα ίσως έχει – την δυνατότητα να αναδειχθεί ως πρωτοπόρο για ακόμα έναν λόγο.  Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο το ζητούμενο είναι οι θετικές διαφοροποιήσεις που θα αναδείξουν το προϊόν. Καθώς όμως το ποδόσφαιρο εκτός από ρομαντισμό κυρίως – σε υψηλές κατηγορίες  – διέπεται από στους στόχους κάθε επιχειρηματικής πρωτοβουλίας, είναι ανάγκη όσοι ασχολούνται να έχουν διορτατικότητα και στόχευση πέρα από την καθιερωμένη. Μόνον έτσι θα αποφύγουμε περιπτώσεις η Παναχαϊκή να δοθεί σε επιχειρηματίες που σαν μοναδική επιχειρηματική διέξοδος ενός τέτοιου εγχειρήματος έχουν την συμμετοχή στο «στοίχημα».

Προς την κατεύθυνση αυτή υπάρχει δρόμος πρωτοποριακός που όχι μόνον δίνει άλλη εμβέλεια στην εταιρία, αλλά επιπρόσθετα την θωρακίζει από τυχαίους και όχι σοβαρούς επενδυτές. Δρόμος που έχουν ακολουθήσει και άλλες ομάδες του εξωτερικού με την πλέον αντιπροσωπευτική περίπτωση αυτή της Ντορτμουτ.

Η εισαγωγή της Παναχαϊκής σε μικρή αγορά χρηματιστηρίου – της Κύπρου για παράδειγμα – λόγω της δυνατότητας να διευρύνει την πολυμετοχικότητά της αλλά και να αποκτήσει μία μικρή χρηματοδοτική βάση, καλύπτει μεγάλο μέρος των αδύναμων σημείων των τελευταίων συζητήσεων. Δίνει όμως ένα σημαντικό οργανωτικό, επικοινωνιακό αλλά και οικονομικό προβάδισμα έναντι αντίστοιχων ομάδων της κατηγορίας και όχι μόνον.

Κερδισμένος βγαίνει και ο Ερασιτέχνης καθώς στην νέα δομή η οριοθέτηση της σχέσης χρήσης του γηπέδου, τοποθετεί το οργανωτικό πλαίσιο σε νέα φερέγγυα βάση. Έχει την δυνατότητα να δώσει την αίσθηση σε κάθε φίλαθλο της Παναχαϊκής με ελάχιστη συμμετοχή πως ενεργοποιείται σε μία πολυμετοχική προσπάθεια σοβαρής βάσης και προοπτικής διαφορετικής από την διαχρονική στήριξη των οργανωμένων χρόνια τώρα.

Οι λεπτομέρειες δεν αποτελούν πρόβλημα. Μπορεί να τις αναπτύξω διεξοδικά σε άλλη επικοινωνία. Το βασικό είναι να ξεπερασθούν θέματα τακτικισμών των υφισταμένων μετόχων προκειμένου το «ιδανικό» αυτό εγχείρημα να μην αποτελέσει ακόμα ένα παράδειγμα του γιατί το ποδόσφαιρο στην χώρα μας δεν αποτελεί σοβαρή επενδυτική διέξοδο.