ΝΔ και εσωκομματικές εκλογές: Ήταν λάθος κι έγινε πράξη

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΥΦΑΝΤΟΥ

Αφετηρία λοιπόν για την τελική ευθεία των εσωκομματικών εκλογών στην Νέα Δημοκρατία και στην Αχαΐα.

Τα πολιτικά γραφεία «φορτώνουν» τους υπολογιστές, ξεσκονίζουν καταστάσεις, αναζητούν διευθύνσεις για εγγραφές μελών.

Από την μία μεριά, δρουν όσοι βρήκαν την ευκαιρία να «δέσουν» στελέχη για τις επόμενες εκλογές.

Από την άλλη, όλοι όσοι νομίζουν ότι η ενδεχόμενη επιτυχία στις κάλπες της ΝΟΔΕ εξασφαλίζει μία θέση στο «ιερό» ενόψει ενδεχόμενης επικράτησης του κόμματος στις εθνικές εκλογές.

Όλοι έχουν κίνητρο. Μέσα στην «κάμαρα» του εσωκομματικού μικρόκοσμου «μαγειρεύονται» υποψηφιότητες και  εκλέκτορες, με μοναδικό σκοπό το αποτέλεσμα που θα «μπετονάρει» απαιτήσεις και μελλοντικά αξιώματα.

Κινητικότητα στα «υπόγεια», μία διεύθυνση για δεκάδες κάρτες εκλεκτόρων, και ότι φανταστεί ο ανθρώπινος νους προκειμένου να εξυπηρετηθεί ένα και μοναδικό ζητούμενο. Ένας σταυρός ακόμη και για τον ταλαίπωρο υποψήφιο της  «ιξ» τοπικής.

Μοιάζει κάπως το θέμα, σαν κι εκείνον τον χρήστη του facebook που ζητά απεγνωσμένα likes, ή σαν τον θαμώνα του καφενείου που νοιώθει «ηδονή» ανάλογα με το πόσοι θα τον χαιρετήσουν ή το πόσοι θα τον κεράσουν.

Κάπως έτσι θα συνεχίσει η «παράσταση» μέχρι τις 13 Μαΐου με ζητούμενο η εκλογή προέδρου ΝΟΔΕ, μέλους του εννεαμελούς, συνέδρου ή μέλους τοπικής επιτροπής.

Φυσικά, ανάμεσα στους δεκάδες υποψήφιους υπάρχουν και εξαιρέσεις. Κάποιοι ρομαντικοί και ερωτευμένοι με την παράταξη, αποφάσισαν να θέσουν υποψηφιότητα. Άνθρωποι του μόχθου, που ποτέ δεν ζήτησαν αντάλλαγμα.

Η προσπάθειά τους εμπνέει σεβασμό. Αλλά δυστυχώς δεν συγκροτούν ούτε το σύνολο, ούτε καν την πλειοψηφία.

Στο δια ταύτα, η όλη διαδικασία αποτελεί ένα συνοθύλευμα συναλλαγής, με συνεπαγωγές που «μυρίζουν» έντονα την δυσοσμία της παλιάς κομματικής συναλλαγής που οδήγησε σε λάθη, και μάκρυνε επικίνδυνα τις αποστάσεις της ΝΔ από την κοινωνία.

Μία κοινωνία που περιμένει με αγωνία προτάσεις και λύσεις για τα προβλήματά της.

Ποιος όμως να ασχοληθεί;. Ίσως γιατί ο ταλαίπωρος πολίτης που καλείται καθημερινά να αντιμετωπίσει δεκάδες εμπόδια στην καθημερινότητα του, δεν έχει κομματική ταυτότητα, ούτε εξουσιοδοτεί για το  ονοματεπώνυμό του έγγραφα με διευθύνσεις μαζικής αποστολής και πιστοποίησης της κομματικής ιδιότητας.

Για τους ρομαντικούς, που ψάχνουν ακόμη λύσεις στα «κράσπεδα» των ισχυρών συνιστωσών του πολιτικού συστήματος, ,το «όνειρο» δεν εκπληρώνεται.

Αντίθετα, το ισχυρό συναίσθημα της απογοήτευσης κυριαρχεί και ο στενός κομματικός περίγυρος επιτρέπει την πρόσβαση με μόνο αντίτιμο την αυστηρή κομματική περιχαράκωση.

Μόνο δύο φράσεις λοιπόν για το συμπέρασμα.

Εσωκομματικές εκλογές:  Ήταν λάθος κι έγινε πράξη