ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΡΟΥΠΑΈνα περίεργο φαινόμενο παρατηρείται τελευταία την περιοχή μας. Ξαφνικά φορείς διαφόρων ειδικοτήτων, σχέσεων, αρμοδιοτήτων και παρουσίας ή μη στα της Αχαιας τα τελευταία χρόνια, θυμούνται τα κακώς κείμενα όταν πλέον είναι τόσο αργά που και η – αναφορά σε αυτά προκαλεί γέλιο ή χαμόγελα –σε μία ποιο ήπια προσέγγιση- στους πολίτες που πλέον παρατηρούν την καθημερινότητά τους να διαλύεται και βέβαια τα της περιοχής τους να μην βελτιώνονται. Χαρακτηριστικότερο όλων το παράδειγμα της Πατρών –Πύργου.
Όταν δημοσίως είχα εντοπίσει το πρόβλημα αμέσως μετά την ανάληψη του αρμοδίου Υπουργείου από τον Κο Σπίρτζη και την απένταξη του οδικού άξονα προκειμένου να κατατμηθει το έργο και να επαναδημοπρατηθεί, πολλοί –ακόμα και «εξαιρετικά» αρμόδιοι συντοπίτες μας μηχανικοί-έσπευσαν να ασκήσουν κριτική πως βρισκόμουν αντίθετος με το κοινό αίσθημα για την «εκδημοκρατικοποίηση» των δημοσίων έργων. Όρο που ειλικρινά πρώτη φορά άκουγα από εξειδικευμένο στα τεχνικά θέματα παράγοντα. Σήμερα, όσοι υποστήριζαν το μεγαλειώδες σχέδιο του Κου Σπίρτζη «λούφαξαν». Κάποιοι άλλοι όμως «μηχανικοί» -και όχι μόνον- με ρόλο, που ήταν κατά το παρελθόν φίλα προσκείμενοι προς τον τότε Πρόεδρο του ΤΕΕ, μάλλον καθυστερημένα σπεύδουν να ασκήσουν την κριτική τους προκειμένου να συμπλεύσουν με το κοινό αίσθημα της αγανάκτησης. Τα δε θανατηφόρα στις πρώτες σειρές των ειδήσεων κάθε εβδομάδα.
Καλά θα έκαναν λοιπόν όλοι όσοι ξαφνικά θυμήθηκαν την Πατρών –Πύργου να σταματήσουν να εκτίθενται, εκτός αν σκοπεύουν να ξεκινήσουν διαμαρτυρίες καταλήψεων και δυναμικών ενεργειών εγκαταλείποντας την εκ του ασφαλούς επικοινωνία από τα γραφεία τους και την προστασία των μέσων ενημέρωσης. Μπορεί να διαφωνώ με την κομματική πολιτική του Δημάρχου Πελετίδη. Μπορεί να πιστεύω ακράδαντα πως πολλά περισσότερα μπορεί να γίνουν για την Πόλη μας, όμως ένα είναι σίγουρο. Μεθοδεύσεις με κοινή υποστήριξη –όπως αυτές που λαμβάνουν την στήριξη του Δημοτικού Συμβουλίου-μπορούν να δείξουν τον δρόμο των σωστών και αποτελεσματικών διεκδικήσεων για κάθε θέμα και κάθε απόφαση της κεντρικής εξουσίας που είναι αντίθετο στα συμφέροντα των συμπολιτών μας.
