ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΡΟΥΠΑΗ έναρξη των Πανελλαδικών εξετάσεων μας βρίσκει-κυρίως βέβαια τους γονείς όσων διαγωνίζονται-σε μία κατάσταση εντελώς σουρεαλιστική ως προς το μέλλον της παιδείας.
Σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου μέχρι σήμερα κάθε Υπουργός Παιδείας «φιλοδοξούσε» να παίρνει το όνομά του κάθε είδους μικρή ή μεγάλη παρέμβαση, εμφανίζεται σήμερα ο προοδευτικός κος Γαβρόγλου να εισάγει καινοτομία στα ΑΕΙ μέσω επαναφοράς πλαισίου λειτουργίας τους του… 1982.
Ο σουρεαλισμός όμως δεν σταματάει εδώ. Την περίοδο της Τρίτης Βιομηχανικής Επανάστασης του διαδικτύου, των τρισδιάστατων ψηφιακών εκτυπώσεων, των Πανεπιστημίων «χωρίς αίθουσες» και της διαδικτυακής διασύνδεσης Πανεπιστημίων, καθηγητών και ερευνητικών κέντρων, κάποιοι ιδεοληπτικοί εκτός τόπου και εποχής, θεωρούν πως διαλύοντας την ορθή διακυβέρνηση των ΑΕΙ μέσω κατάργησης των συμβουλίων πανεπιστημιακών με διεθνείς εμπειρίες και την εισαγωγή των φοιτητών στην διοίκησή τους, θα μπορέσουν να περιχαρακώσουν κομματικές πελατείες που δεν έχουν ή ακόμα χειρότερο, να διασφαλίσουν τα προνόμια μερίδας πανεπιστημιακών που ανδρώθηκαν και εθίσθηκαν στην ιδιότυπη αυτή διαπλοκή.
Αντί να δοθούν λύσεις στο πρόβλημα της οικονομικής αφαίμαξης που υφίστανται οι γονείς από την «υποχρεωτική» πλέον υποστήριξη των φροντιστηρίων με την διαμόρφωση σωστής σχολικής παιδείας ο κύριος Γαβρόγλου προχωράει στην θεσμοθέτηση αναχρονιστικών και αντιαναπτυξιακών μέτρων που οδηγούν τα ΑΕΙ –κατ΄αναλογία- στην εποχή του τηλεγράφου. Την περίοδο που το διαδίκτυο καταργεί τις αίθουσες και στην ουσία καθιστά την όποια αναφορά σε «άσυλο» ασύμβατη με την δημοκρατική και προοδευτική διασύνδεση μέσω διαδικτύου.
Εν μέσω αυτού του αναχρονισμού καλούνται οι γονείς να ζήσουν την αγωνία των παιδιών τους και εκείνα να πετύχουν για να εισαχθούν σε ένα σύστημα που αργά αλλά σταθερά οδηγείται εκτός των εξελίξεων της εποχής του. Τα δε ΑΕΙ θα πετυχαίνουν αξιολογήσεις μόνον από τα εγχώρια φρονιστηριακά κατεστημένα. Καλή επιτυχία στα παιδιά.
