Στα «αζήτητα» για τις οικογένειές τους, αλλά και για τα συναρμόδια υπουργεία, είναι τα 67 παιδιά και ενήλικες με πολλαπλές αναπηρίες, τα οποία φιλοξενούνται στο ίδρυμα «Κιβωτός της Αγάπης».
Η βιωσιμότητα του Ιδρύματος, όπως εξήγησε χθες η πρόεδρός του Κατερίνα Νικολάου στο μέλος του Τομέα Υγείας της ΝΔ Έλενα Κονιδάρη, στηρίζεται κυρίως στις χορηγίες των σχολείων της Πάτρας, απλών συμπολιτών, τοπικών επιχειρηματιών, φορέων, συλλόγων και ομίλων ομογενών από τη Γερμανία, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ.
Στο ίδρυμα σήμερα φιλοξενούνται 67 άτομα ηλικίας 3 – 50 ετών, τα οποία πάσχουν από αυτισμό, παραπληγία και άλλα νοσήματα. Όπως εξήγησε η κ. Νικολάου το 85% των εσόδων του ιδρύματος από την επιχορήγηση του ΕΟΠΥΥ, καταβάλλεται για την μισθοδοσία του προσωπικού. «Από το στοιχείο αυτό και μόνον γίνεται αντιληπτό ότι εάν η τοπική κοινωνία δεν στέκονταν δίπλα στα ίδρυμα, πιθανόν σήμερα να μην υπήρχε» σχολίασε η κ. Κονιδάρη η οποίο μέσω της πολύωρης επίσκεψής της σε αυτό, είχε στόχο να ενημερωθεί για τις τυχόν δυσλειτουργίες του και στη συνέχεια να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αντιμετώπισή τους.
«Η κ. Νικολάου μου παρουσίασε πλήρως την κατάσταση του Ιδρύματος. Ήθελα κατ’ αρχήν να εκφράσω δημόσια το θαυμασμό μου και την εκτίμησή μου τόσο στη διοίκηση του Ιδρύματος όσο και στο σύνολο των εργαζομένων για τις υπηρεσίες που προσφέρει σε αυτά τα παιδιά. Δεν είναι εύκολο κι αυτό μπορεί να το αντιληφθεί μόνον όποιος περάσει το κατώφλι του. Το έργο τους είναι ιδιαίτερα δύσκολο και προϋποθέτει μεγάλη ευαισθησία και γι’ αυτό τους οφείλουμε δημοσίως ένα “ευχαριστώ”» αναφέρει η κ. Κονιδάρη και προσθέτει:
« Από κει και πέρα είναι λυπηρό το ίδρυμα αυτό να μην τυγχάνει της δέουσας κρατικής υποστήριξης όταν μάλιστα πολλά από τα παιδιά αυτά βρίσκονται εκεί μετά από υπουργικές παρεμβάσεις. Είναι ανεπίτρεπτο ένα τέτοιο ίδρυμα να στηρίζει τη βιωσιμότητά του στα τρόφιμα που θα μαζέψουν τα σχολεία και στις όποιες άλλες χορηγίες. Σαφώς και ως κοινωνία πρέπει να είμαστε δίπλα του αλλά, η φροντίδα και η περίθαλψη των παιδιών και των ενηλίκων που φιλοξενούνται σε αυτό, απαιτεί μία σταθερή κρατική επιχορήγηση κι αυτό θα πρέπει να διεκδικήσουμε όλοι μαζί οι τοπικοί φορείς. Αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα Ίδρυμα πρότυπο και κυρίως μία σύγχρονη ζεστή φωλιά για όλα αυτά τα άτομα. Και προς αυτή την κατεύθυνση σκοπεύω προσωπικά να εργαστώ».
